چرا شیعیان روی مهر سجده می‌کنند؟؛ فلسفه سجده بر خاک از نگاه فقه شیعه

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، یکی از پرسش‌های رایج درباره تفاوت‌های فقهی شیعه و اهل سنت، علت سجده شیعیان بر مهر است. پاسخ‌های ارائه‌شده در منابع فقهی شیعه تأکید می‌کند که مهر موضوع عبادت نیست، بلکه وسیله‌ای برای تحقق حکم شرعی سجده بر زمین یا آنچه از زمین می‌روید و خوردنی و پوشیدنی نیست، به شمار می‌رود.

۲۱ تیر ۱۴۰۵ – ۱۳:۲۰
چرا شیعیان روی مهر سجده می‌کنند؟؛ فلسفه سجده بر خاک از نگاه فقه شیعه

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، یکی از پرسش‌های رایج درباره تفاوت‌های فقهی شیعه و اهل سنت، علت سجده شیعیان بر مهر است. پاسخ‌های ارائه‌شده در منابع فقهی شیعه تأکید می‌کند که مهر موضوع عبادت نیست، بلکه وسیله‌ای برای تحقق حکم شرعی سجده بر زمین یا آنچه از زمین می‌روید و خوردنی و پوشیدنی نیست، به شمار می‌رود.

پرسش:

چرا شیعیان روی مهر نماز می خوانند؟ دلیل عقلی بر گذاشتن مهر چیست؟ چرا مثل سنی ها بدون مهر نماز نخوانیم و حتماً ما شیعه ها باید مهر بگذاریم. شما در نامه قبلی 7809ـ86 و نامه 1324 فرموده بودید سجده بر خاک و گیاهان و امثال آن ها به معنای پرستش آن ها نیست، بلکه فقط وسیله است! اما همین خضوع را می شود بدون مهر انجام داد، یعنی سجده کرد ولی بدون مهر سجده برای خدا باشد دلیل عقلی این کار چیست؟

پاسخ:

1ـ در آغاز پاسخ قبلی، این سخن که سجده بر خاک و مهر و برگ درختان و امثال اینیا جاهای دیگر با خود کلوخ حمل می کردند تا بر آن سجده کنند.

5ـ همه حکمت های مسائل عبادی برای عقل روشن نمی باشد تا بتواند در این موارد حکم کند و فقط خداوند است که علم تام به فلسفه و حکمت احکام و دستورات خودش دارد. لذا باید در این موارد به سخن معصوم اعتماد نمود. امام صادق ـ علیه السلام ـ که به منبع علم الهی وصل می باشد در فلسفه و حکمت وجوب سجده بر زمین و عدم جواز آن بر غیر زمین می فرماید: چون سجود عبارت از خضوع در برابر خدا ـ جل جلاله ـ می باشد لذا سزاوار نیست که این خضوع در برابر خدا بر اموری واقع شود که معبود دنیا پرستان می باشند. دنیا پرستان، بنده و عبد خوردنی ها، پوشیدنی ها، جواهرات و امثال آن ها هستند و بر سجده کننده در برابر خدا سزاوار نیست که بر معبود دنیا پرستان سجده کنند و پیشانی اش را بر آن ها بگذارد و سجده بر زمین رساتر در تواضع و خضوع در برابر خدا می باشد.[1]

پی نوشت:
[1] . صدوق، محمد بن علی بابویه، علل الشرایع، 2/242، نجف، مکتبة الحیدریه، 1386 ق.

منبع: الشیعه، و سایت اندیشه قم

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *