رمان «بیگانه ابدی»، روایتی فشرده از مخدوش شدن مرز میان بیوگرافی و واقعیت است. نورپناه در این گفتوگو از مسیر صیرورت خود از ترجمه تا تألیف و چراییِ پناه بردن به ایجاز در این رمان ۹۶ صفحهای میگوید.
گفتوگو با نیکزاد نورپناه درباره رمان «بیگانه ابدی»؛
بیقراریام ربطی به جغرافیا ندارد
رمان «بیگانه ابدی»، روایتی فشرده از مخدوش شدن مرز میان بیوگرافی و واقعیت است. نورپناه در این گفتوگو از مسیر صیرورت خود از ترجمه تا تألیف و چراییِ پناه بردن به ایجاز در این رمان ۹۶ صفحهای میگوید.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مرضیه نگهبان مروی:کتاب «بیگانه ابدی»، اثر داستانی نیکزاد نورپناه، به تازگی از سوی نشر خوب منتشر شده و در دسترس علاقهمندان قرار گرفته است. نورپناه که تجربهی سالها حضور در فضای ادبی را به عنوان مترجم و وبلاگنویس در کارنامه دارد، در این رمان کوتاه به سراغ مفاهیمی همچون انزوا، پیوند میان نسلها و پوچی آرزوها در ساختارهای بروکراتیک رفته است. به انگیزه انتشار این اثر و برای درک بهتر لایههای زیرین این روایت معاصر ایرانی، گفتوگویی با ایشان ترتیب دادهایم که در ادامه میخوانید.
شما مترجم نویسندگان بزرگی مثل «کراسناهورکایی» و «هاندکه» هستید؛ چطور توانستید هنگام نوشتن «بیگانه ابدی»، از زیر سایهی سنگین لحن این نویسندگان خارج شوید و به زبان شخصی خودتان برسید؟
