
به گزارش خبرآنلاین روزنامه ایران نوشت: انتظار میرفت پاسخ او روشن، دقیق و مبتنی بر تحلیلهای فنی به پرسشها و دغدغههای شکلگرفته پیرامون عملکرد تیم ملی باشد. اما آنچه منتشر شد، بیش از آنکه در مسیر روشنسازی ابعاد فنی ناکامی حرکت کند، تلاشی بود برای پیوند زدن این ناکامی به مجموعهای از عوامل بیرونی و بدشانسیها.
گریز از مسئولیت پذیری
این نوع مواجهه با یک رویداد مهم ملی، در شرایطی قابل تأمل است که در بسیاری از تیمهای حذفشده از رقابتهای جام جهانی، رویکردی متفاوت مشاهده شد؛ جایی که سرمربیان با پذیرش صریح مسئولیت نتایج، نهتنها عملکرد تیم خود را بهطور شفاف نقد کردند، بلکه در مواردی با کنارهگیری، مسیر بازسازی فنی را هموار ساختند. در مقابل، سرمربی تیم ملی بدون ارائه نشانهای مشخص از پذیرش مسئولیت در سطحی عملی، تلاش کرده با اتکا به ادبیاتی احساسی و تا حدی تدافعی، روایت متفاوتی از عملکرد تیم ملی ارائه دهد؛ روایتی که بیش از تحلیل، بر توجیه استوار است.
تقلیل ی>
در نقطه مقابل، استفاده مستمر از برخی بازیکنان باتجربه مانند علیرضا جهانبخش و شهریار مغانلو، بدون ارائه توضیح فنی شفاف درباره نقش و کارکرد آنها، به ابهامات موجود افزوده است. در فوتبال حرفهای، تداوم حضور یک بازیکن در ترکیب باید با خروجی قابل اندازهگیری و نقش تاکتیکی مشخص همراه باشد؛ در غیراین صورت، این انتخابها بهطور طبیعی در معرض نقد قرار میگیرند.
ضرورت واقعیت پذیری
اگرچه نمیتوان تأثیر عوامل بیرونی و شرایط خاص پیش از مسابقات نظیر کارشکنیهای سریالی میزبان، عدم آمادگی صحیح و استاندارد تیم ملی قبل از مسابقات جام جهانی را نادیده گرفت، اما تقلیل یک ناکامی چندلایه و پیچیده به «بدشانسی» و «اتفاقات پیشبینیناپذیر»، نهتنها به روشن شدن افکار عمومی کمکی نمیکند، بلکه مانع از شکلگیری یک آسیبشناسی دقیق و ضروری میشود. آنچه امروز فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد، نه روایتهای احساسی، بلکه شفافیت در بیان، پذیرش مسئولیت همراه با ذکر مصادیق، و ارائه تحلیلی صادقانه و فنی از عملکرد تیم ملی است؛ مسیری که تنها از دل آن میتوان به اصلاح ساختاری و پیشرفت واقعی دست یافت.
17302
