در سالهای بعد از درگذشت «تئو»، نقاشیهای «ونسان ونگوگ» در سطح جهان به شهرت رسیدند. این اتفاق تا حد زیادی به لطف «جو» محقق شد. اما چرا او تا این حد به هنر «ونسان» متعهد بود؟
۰۵ تیر ۱۴۰۵ –
۱۵:۲۳
میراث ونگوگ، پیش از آنکه متعلق به جهان باشد، به زنی تعلق داشت که در بیستوهشتسالگی وارث نقاشیهای «ونسان» شد و در مسیری پر از ناامیدی و سختی، آنها را به گنجینههای جهانی تبدیل کرد. این روایت زنی است که یک هنرمند را جاودانه کرد.
وقتی «جو»(Johanna) ۲۸ساله بود، همسرش «تئو» را از دست داد و با یک کودک و در آپارتمانی مملو از آثار هنری برادر همسرش یعنی «ونسان ونگوگ» دستتنها باقی ماند.
