۱۴۰۵/۰۲/۱۲
به گزارش روزپلاس، کارشناسان تاکید دارند قوانین مرتبط با تأمین، توزیع و مصرف آب شهری، اگر بهدرستی تدوین و اجرا شوند، میتوانند ابزار مهمی برای بهبود حکمرانی آب باشند. در این راستا قانون تأسیس شرکتهای آب و فاضلاب کشور مصوب ۱۳۶۳ از جمله مهمترین این متون است که پس از تفکیک وظایف شهرداریها، مدیریت یکپارچه تأمین و توزیع آب و جمعآوری فاضلاب را بر عهده گرفت.
به گفته کارشناسان، با وجود نقدها، این قانون یک فرصت کلیدی نیز به همراه داشت؛ جلوگیری نسبی از توسعه بیرویه شهری که معمولاً با فشار شهرداریها برای تراکمفروشی و شهرکسازی همراه است. اگر مجوزهای اشتراک آب همچنان در اختیار شهرداریها بود، روند ساختوسازهای فشرده و بارگذاریهای سنگین شهری سرعت بسیار بیشتری میگرفت.
از سوی دیگر از منظر اقتصادی، درآمد شرکتهای آب و فاضلاب که وابسته به فروش آب است، گاه مانع همکاری کامل با سیاستهای کاهش مصرف و اجرای قانون توسعه و بهینهسازی مصرف آب شهری و روستایی میشود؛ قانونی که با وجود انسجام بالا و پیوند میان چندین وزارتخانه، همچنان در بسیاری از بندهایش مغفول مانده است.