به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مفهوم «عزت نفس» و «اعتماد به نفس» گرچه در بسیاری از مواقع به جای یکدیگر استفاده میشوند، اما تفاوتهای مهمی دارند. عزت نفس به معنای احساس ارزشمندی و پذیرش خود است؛ فردی که عزت نفس بالایی دارد، خود را ارزشمند و شایسته احترام میداند حتی اگر در برخی زمینهها موفق نباشد. عزت نفس درونی است و تحت تأثیر باورهای فرد درباره خودش قرار دارد.
اما اعتماد به نفس به باور فرد نسبت به تواناییهایش در انجام یک کار خاص مربوط میشود. فردی ممکن است در مهارتهای ورزشی، علمی یا هنری اعتماد به نفس داشته باشد اما همچنان از عزت نفس پایینی برخوردار باشد.
بنابر روایت ایسنا، در دنیای مجازی اعتماد به نفس میتواند موقتی و وابسته به عملکرد فرد در این محیط باشد؛ به عنوان مثال، یک نوجوان ممکن است در تولید محتوا و دریافت بازخوردهای مثبت در شبکههای اجتماعی احساس اعتماد به نفس کند، اما همچنان عزت نفس پایینی داشته باشد، زیرا ارزش خود را تنها بر مبنای تأیید دیگران میسنجد. از سوی دیگر، فردی با عزت نفس بالادریج به تأیید دیگران وابسته میشوند. اگر پست آنها را مورد توجه قرار نگیرد احساس میکنند که ارزشمند نیستند.
اضطراب در مورد تصویر شخصی
بسیاری از نوجوانان زمان زیادی را صرف انتخاب و ویرایش تصاویر خود میکنند تا بیشترین میزان تأیید را دریافت کنند. این رفتار میتواند به وسواس درباره ظاهر و افزایش اضطراب اجتماعی منجر شود.
تأثیر منفی نظرات منفی
حتی یک نظر منفی میتواند احساس خودارزشمندی یک نوجوان را تخریب کند. نوجوانانی که با قلدری مجازی مواجه میشوند معمولاً دچار کاهش عزت نفس و افزایش افسردگی میشوند. دنیای مجازی میتواند تأثیرات مثبت و منفی بر عزت نفس و اعتماد به نفس نوجوانان داشته باشد. در حالی که این فضا فرصتی برای بیان خود و ارتباط با دیگران فراهم میکند اما مقایسۀ اجتماعی، وابستگی به تأیید دیگران و نگرانی درباره بازخوردهای دیجیتالی میتوانند عزت نفس نوجوانان را تضعیف کنند.
در این میان، آگاهیبخشی، تقویت مهارتهای فردی و ایجاد ارتباطات واقعی کلیدهایی برای حفظ و تقویت عزت نفس در دنیای مجازی هستند.