
نگاهی به کتاب «متون عیّاری ـ پهلوانی و شبکۀ تخیّل روایی»؛
تحلیلی نو بر ساختار روایت در قصههای کهن ایرانی
کتاب «متون عیّاری ـ پهلوانی و شبکۀ تخیّل روایی؛ تأملی در ساخت روایت و ایدههای پیشینی آن» اثری پژوهشی است که متون کهن عیاری را از حاشیۀ نگاههای تقلیلگرایانه بیرون آورده و آنها را بهعنوان متونی فرهنگساز و نظریهپذیر در نسبت با ساختارهای اجتماعی و تاریخی ایران بازخوانی میکند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، این کتاب به بررسی ساخت روایی متون منثور عیاری ـ پهلوانی فارسی در نسبت با بسترهای تاریخی، فرهنگی و معرفتی آنها میپردازد. نویسنده با انتخاب شماری از مهمترین متون این سنت (از جمله سمک عیار، دارابنامۀ بیغمی، تحریرهای قدیم و جدید حمزهنامه، اسکندرنامههای منثورو ابومسلمنامه)، کوشیده است این آثار را نه بهصورت منفرد و گسسته، بلکه در قالب یک شبکۀ روایی و بینامتنی مطالعه کند. از این منظر، مسئلۀ اصلی کتاب صرفاً توصیف ویژگیهای صوری این متون نیست؛ بلکه تبیین سازوکارهایی است که از خلال آنها، روایت به عرصۀ تبلور ایدههای پیشینی، الگوهای آگاهی جمعی و صورتبندیهای فرهنگی و اجتماعی بدل میشود.
عبور از روساخت متن با ابزار روایتشناسی
