رمان «پشت درهای بهشت» روایتی داستانی از کوفه در روزهای منتهی به عاشوراست؛ شهری که دعوت از امام حسین(ع) را با ترس و سکوت پاسخ داد.
ادبیات عاشورایی در سالهای اخیر بیش از گذشته به روایتهای داستانی روی آورده است؛ آثاری که واقعه کربلا را نه فقط از میدان نبرد، بلکه از زاویه نگاه انسانهایی بازگو میکنند که انتخابهایشان در شکلگیری این حادثه تاریخی نقش داشت.
رضا کاشانی اسدی در رمان «پشت درهای بهشت» نیز به سراغ همین رویکرد رفته است. روایت او از ظهر عاشورا آغاز نمیشود، بلکه مخاطب را چند هفته به عقب میبرد؛ به روزهایی که سرنوشت کربلا آرامآرام در کوچههای کوفه رقم میخورد.
