بازخوانی یک میراث ادبی در گفتوگو با مهدی نوریان؛
صائب تبریزی؛ صدای اندیشه اصفهان در عصر صفوی
اصفهان- یک پژوهشگر ادبیات گفت: صائب تبریزی، با وجود ریشه تبریزی، در اصفهان به قله شعر فارسی رسید و هویت ادبی این شهر را در عصر صفوی بازتعریف کرد.
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – کوروش دیباج: در میان چهرههای بزرگ تاریخ ادبیات فارسی، کمتر شاعری را میتوان یافت که به اندازه صائب تبریزی، هم در اوج شهرت قرار گرفته باشد و هم در معرض سوءبرداشتهای تاریخی. شاعری که نامش با تبریز گره خورده، اما آرامگاهش در اصفهان است؛ در مکتب هندی به کمال رسیده، اما بخش مهمی از هویت ادبی اصفهان عصر صفوی را شکل داده است. در واقع، هرگونه مطالعه درباره اصفهانِ سده یازدهم هجری، بدون توجه به صائب، تصویری ناقص از حیات فرهنگی و فکری این شهر به دست خواهد داد.
دهم تیر، روز بزرگداشت صائب تبریزی، فرصتی است برای بازخوانی جایگاه شاعری که نه فقط یکی از بزرگترین غزلسرایان زبان فارسی، بلکه یکی از مهمترین تولیدکنندگان «سرمایه فرهنگی» ایران در عرصه تمدنی به شمار میرود. با این حال، پرسشی جدی پیش روی پژوهشگران، مدیران فرهنگی و متولیان میراث فرهنگی قرار دارد؛ آیا اصفهان امروز توانسته از ظرفیت کمنظیر صائب به عنوان یکی از مهمترین نمادهای هویت فرهنگی خود بهره بگیرد؟ چرا آرامگاه او هنوز به جایگاهی متناسب با منزلت جهانی این شاعر نرسیده و چرا گردشگری ادبی در پیرامون نام صائب، آنگونه که باید شکل نگرفته است؟