در نشست تخصصی مثنوی مولوی در اراک بررسی شد؛
تأملی در اخلاق گفتار و کلمات در اندیشه عرفان مولوی
مرکزی – نشست تخصصی و درسگفتار «شرح و تفسیر مثنوی» با رویکرد میانرشتهای شامل روانشناسی، فلسفه و عرفان، با حضور مرتضی لطیفی، استاد زبان فارسی، به بررسی پیوند میان سلامت گفتار و تعالی روح در سنتهای فکری ایران پرداخته شد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، مرتضی لطیفی، استاد ادبیات و زبان فارسی، در این نشست تخصصی با اشاره به اینکه توجه به سلامت گفتار و آسیبشناسی آن در فرهنگ ایرانی، نه فقط بهعنوان موضوعی فردی و اجتماعی، بلکه در چارچوب اخلاق، روانشناسی، خودسازی و سلوک معنوی سابقه بسیار دارد، گفت: در نظام سهگانه اخلاقی زرتشت، پیامبر بزرگ ایرانی، «گفتار» حلقه میان پندار نیک و کردار نیک و فراتر از ابزار ارتباط بوده است.
این استاد ادبیات ادامه داد: پس از اسلام، در میان اندیشمندان ایرانی، توجه به آفتهای زبان در پیوند با اخلاق و تهذیب نفس پی گرفته شد. ابوعلی مسکویه یا مشکویه، در کتاب تهذیب الاخلاق خود، با رویکردی فلسفی ـ اخلاقی، به فضایل و رذایل انسانی و نقش گفتار در شکلگیری شخصیت پرداخت. اما پس از او، امام محمد غزالی در «احیاء علوم الدین»، بحث آفات زبان را به گونهای منسجمتر و گستردهتر طرح کرده و به انواع آسیبهای زبانی مانند: دروغ، غیبت، سخنچینی، جدال و پرگویی پرداخت.