به گزارش خبرآنلاین، ژیلا سعیدی روانشناس با بیان اینکه هویت فردی در نسلهای جدید شکل میگیرد و تفاوتهایی با نسلهای قدیم دارد، گفت: در نسلهای قدیم، هویت بیشتر از مسیر خانواده، مدرسه، محله و طبقه اجتماعی شکل میگرفت و گویی نوجوان خود را با جمع تعریف میکرد؛ مثلاً اینکه «من به چه خانواده، طبقه، شهر یا محلهای تعلق دارم، چه شغلی میخواهم داشته باشم و…»؛ یعنی آن منابع اطلاعاتی و الگوپذیری فرد محدود بود.
ایسنا در این باره نوشت: برعکس نسل Z که امروز براساس دسترسیهایی که به شبکههای اجتماعی دارند و از طریق آن، نسبت به سلیقههای فرهنگی و دغدغههای اجتماعی در مورد سبک و سیاق پوشش، ظاهر، علایق مختلف، مهارتها و مسائل دیگر آگاهیشان بیشتر است. بنابراین، این حد از آگاهی که نسل زدیها در مسئله هویت دارند، آنها را با تعارض مواجه میکند؛ به این معنا که نوجوان امروز بیش از حد در معرض اطلاعات زودهنگامی قرار میگیرد که هنوز برای آنها آماده نیست، یعنی نوجوان یا جوان نسل Z هم زیاد و هم زود میداند و تعارض اینجاست که باtyle=”text-align:justify”>این روانشناس در پاسخ به این سوال که نسل Z چگونه میان هویت واقعی و هویت آنلاین تعادل برقرار میکند، تصریح کرد: نسل Z معمولاً با آزمون و خطا بین این دو هویت حرکت میکند، یعنی در فضای آنلاین نسخهای از خودش را میسازد که گاهی واقعی، گاهی آرمانی و گاهی نمایشی است. مشکل زمانی شروع میشود که نوجوان احساس کند فقط همان نسخه آنلاین ارزشمند است. تعادل بین جنبههای مختلف زمانی شکل میگیرد که نوجوان بتواند بین خود زیستهاش و آن خودِ نمایش داده شده در دنیای مجازی فاصله سالم بگذارد؛ یعنی بداند که عکس، استوری، پروفایل یا محتوایی که منتشر میکند فقط بخشی از من است و نه تمامِ من. نوجوان باید تجربه کند که حتی وقتی دیده نمیشود و حتی وقتی لایک نمیگیرد، ارزشمند است.
وی افزود: وظیفه بزرگسالان این است که نسل Z را نباید تحقیر کنند، در عین حال نباید آنها را رها کنند، بلکه باید دوشادوش نسل Z راه بروند؛ باید آنها را باور کنند و در عین حال هم به چالش بکشند، هم کمک کنند که آن شخصیت عمیقتر را شکل بدهند و آن تابآوریشان را تقویت کنند و هویت پایدارتری بسازند.
2323