به گزارش خبرآنلاین جمیله کدیور در روزنامه اطلاعات نوشت: آیندگان و تاریخنویسان در آینده خواهند گفت و نوشت که در چنین زمانهو روزهایی، چنین مردمانی مبعوث شدند و نقش تاریخی خود را به زیباترین و بهترین وجه ممکن ایفا کردند و جهان را از قدرت حضور خود به اعجاب واداشتند.
آغاز مراسم بزرگداشت توسط شخصیتهای خارجی در ۱۲ تیر و مراسم مردمی وداع، نماز، تشییع و تدفین از ۱۳ تا ۱۸ تیر یک «رخداد به هم پیوسته زنده سیاسی-اجتماعی» بود که مجموعهای از نشانههای رفتاری و گفتاری را در خود جای داده بود که میتوان از دل آنها درسهای مهمی گرفت. آنچه من در خیابانها دیدم و شما دیدید و میلیونها نفر شرکت کننده در مراسم و دیگرانی که از قاب تلویزیون و رسانههای مجازی دیدند، فقط انبوه انسانهای حاضر در خیابان نبود؛ بلکه الگوهایی از کنشهای فردی و جمعی برانگیخته با حس مسئولیت بالا بود که فهم آنها برای تحلیل آن حضور و تحلیل وضعیت جامعه ایران ضروری است.
در چیز اثر گذاشت، تصویرهای مخابره شده از مردم در خیابانها بود. آنچه دیده شد، خیابانهای مملو از جمعیت، شعارهای جمعی از مردم از یک سو و سکوت سنگین جمعی دیگر از سوی دیگر بود و حسرتهای بر دل مانده که در قطرات اشک و لرزش شانهها و سینه زدنها تجلی مییافت. صحنههایی که قدرت تاثیرش از هر پیامی آشکارتر بود.
تصاویر روایتهایی که هم قدرت حضور مردم را نشان داد، هم شکل گیری هویت جمعی یک ملت با گرایشها و تنوعهای خود و پیامی که این حضور بهعنوان نشانهای از «قدرت حضور جمعی» به بیرون منتقل کرد، خارقالعاده بود. برای هر نظام سیاسی، این سرمایه از هر ابزار رسمی دیگر مهمتر است که باید قدردان آن بود.
این جمعیت نشان داد که وقتی امکان چنین حضورهایی هست، پروژههای فشار خارجی پیچیدهتر و پرهزینهتر میشوند. و این میتواند باعث شود برخی بازیگران خارجی لحن خود را تندتر کنند برای افزایش فشار روانی یا برعکس، امتیازگیری را با ادبیات سختتر پیش ببرند.
اگر میبینیم لحن ترامپ تند شده، عملیات علیه مناطقی در جنوب ایران رخ میدهد، بندهای مختلف تفاهم نقض میشود، همه نشانه عصبانیت قاتل رهبری و مردم ایران از این حضور پر شور مردم است
17302.