ثانیهها به رسم عادت، به تاریخ پیوند میخورند و مردم در میدان مصلی، بیقرار میآیند اما نمیروند؛ ایستادهاند، تا روز وداع آخِر…
سرویس فرهنگ و نشر خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، روز غروب دیدار؛ اینجا تهران، پایتخت دلشکستهها و جغرافیای قرار آخِر امت با آقای ایران. گویی، این شهر، آغوش باز کرده به وسعت یک وطن، و اینبار تصویرت، ای رهبر شهید، از بُلندای مصلی نه در قاب چشم که بر سویدای دلِ بیقراران مینشیند. ۱۲۷ شب و روز از ۱۰ اسفند ۱۴۰۴، با فریاد دلتنگی، غم انتظار و تکرار باورت در میدان مقاومت، گذشت و چه جانکاه بود.
