مدرس موسیقی ایرانی، با تأکید بر نقش تاریخی تعزیه در حفظ ردیفهای موسیقی ایرانی، گفت: اگر تعزیه نبود، بسیاری از گوشههای موسیقی ایرانی به امروز نمیرسید و بخش مهمی از این میراث از بین میرفت.
بهگزارش قدس آنلاین، حسن مهدی اعتباری، خواننده و مدرس موسیقی ایرانی درباره ارتباط موسیقی ایرانی با موسیقی آیینی و تعزیه توضیح داد: زمانی که ما وسایل ضبط نداشتیم، موسیقی ایرانی سینهبهسینه تدریس میشد و بیشترین ضبطی که از موسیقی ایرانی شده، برای برنامه تعزیه بوده است. خوانندهها و بازیگران تعزیه باید ردیفهای موسیقی ایرانی را بدانند تا بتوانند درست اجرا کنند. بهترین سبکی که توانست موسیقی ایرانی را حفظ کند، موسیقی تعزیه بود.
این مدرس موسیقی ادامه داد: خوانندههای تعزیه بر اساس نقشی که اجرا میکردند، گوشهها و مایههای مختلفی را میخواندند. برای مثال شمر، یزید و کسانی که مخالف امام حسین(ع) بودند، باید گوشههایی را میخواندند که با صدای بالا اجرا شود و در مردم احساس ترس ایجاد کند. به این گوشهها، «گوشههای مخالف» میگفتند و حتی اسم این بازیگران هم «مخالفخوان» شد. امروز هم در ردیف موسیقی ایرانی گوشه «مخالف سهگاه» و «مخالف چهارگاه» را داریم که از همان سالها به موسیقی ایرانی رسیده است. اگر تعزیه نبود، ما این گوشهها را نداشتیم.