سید مهدی موسوی نوشت: رهبر شهید به بشریت آموختند که در عصر غیبت، برای پیشبرد آرمانهای حق، تنها «دعا و توسل» کافی نیست؛ بلکه باید با تکیه بر «علمِ دقیق»، «شناختِ واقعیتهای جهانی» و «مدیریتِ هوشمندانه»، در میدان عمل حضور یافت و با رویکرد ایجابی و تهاجمی به بنیانهای نظام طاغوتی هجوم آورد و نسخه ایجابی جامعه مبتنی بر توحید و عدالت را عرضه کرد و در عمل محقق ساخت.
یادداشت سید مهدی موسوی درباره ابعاد چندگانه شخصیت «امام شهید»؛
تبلور جامعیت در عصر غیبت
سید مهدی موسوی نوشت: رهبر شهید به بشریت آموختند که در عصر غیبت، برای پیشبرد آرمانهای حق، تنها «دعا و توسل» کافی نیست؛ بلکه باید با تکیه بر «علمِ دقیق»، «شناختِ واقعیتهای جهانی» و «مدیریتِ هوشمندانه»، در میدان عمل حضور یافت و با رویکرد ایجابی و تهاجمی به بنیانهای نظام طاغوتی هجوم آورد و نسخه ایجابی جامعه مبتنی بر توحید و عدالت را عرضه کرد و در عمل محقق ساخت.
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- سید مهدی موسوی، دکتری فلسفه علوم اجتماعی و مدرس حوزه علمیه قم؛ در تاریخ تمدن اسلامی، همواره با شخصیتهایی روبرو بودهایم که در یک میدان، سرآمد و متمایز بودهاند؛ فقیهی که در احکام بیرقیب است، یا سیاستمداری که در تدبیر امور مهارت دارد. اما در عصر غیبت، با الگویی مواجه هستیم که مرزهای سنتیِ میان این تخصصها را در هم شکسته است و به یک جامعیت منحصر به فرد دست یافته است که تونسته میان نظر و عمل، حکمت و فقاهت، معنویت و سیاست جمع سالم برقرار کند. امام شهید ما، حضرت آیتالله العظمی خامنهای (رحمة الله علیه)، نمونهای نادر از یک شخصیت «جامعالاطراف» بودند؛ کسی که در او، گستره فقه، ژرفای حکمت، دقت علم، اقتدارِ سیاست و تدبیر مدیریت، با هم به وحدت رسیده بود.
