ابَر سرمایه تشییع قائد شهید

تشییع قائد شهید ایران و اسلام به یک ابَر سرمایه تمدنی، اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است. عظمتی که در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد خلق شد، دلالت‌های مهمی برای جوامع هدف آن دارد.


شنبه 1405/04/20 ساعت 09:53

ابَر سرمایه تشییع قائد شهید
تشییع قائد شهید ایران و اسلام به یک ابَر سرمایه تمدنی، اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است. عظمتی که در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد خلق شد، دلالت‌های مهمی برای جوامع هدف آن دارد.

نورنیوز-گروه سیاسی: دلالت آن برای دشمن متجاوز، سرمایه اجتماعی عظیم، فعال و پر انگیزه جمهوری اسلامی است. کودتای اسرائیلی دی‌ماه ۱۴۰۴ در واقع با دو هدف مشخص طراحی شده بود؛ هدف اول، مشروعیت‌زدایی از جمهوری اسلامی بود.متجاوزان و اراذل اجاره‌ای آن‌ها در داخل و خارج از کشور وظیفه داشتند با ایجاد فضای خشونت حداکثری و کشته‌سازی، جمهوری اسلامی را به سرکوب و کشتار متهم و از این طریق برای تجاوز و جنگ مشروعیت‌سازی کنند. در این سناریو، گسیل حجم بی‌سابقه‌ای از توهین و تخریب علیه رهبر شهید انقلاب، حاکی از نقشه شوم دشمن برای تعرض به آن وجود مقدس داشت که ناظران دلسوز بار‌ها در این زمینه هشدار دادند. 

هدف دوم کودتای دی، القای در آستانه فروپاشی‌بودن جمهوری اسلامی به علت ازدست‌دادن بدنه مردمی بود. به گواه گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های غربی از جلسه نتانیاهو با ترامپ، ۱۷ روز قبل از حمله ۹ اسفند، نتانیاهو و رئیس موساد بهره‌برداری زیادی از حوادث دی برای ترغیب ترامپ به حمله و ایجاد تصویری در دسترس از براندازی جمهوری اسلامدر همه شهر‌های ایران و عراق (و حتی برخی کشور‌های دیگر که به‌صورت نمادین بدرقه آقای شهید را برگزار کردند) این فهم مشترک را داشتند که سراسر زندگی رهبرشان جهاد و مبارزه بود، پایان ظاهری او نیز اسطوره‌ای‌ترین و نمادین‌ترین شکل از مبارزه بود و تشییع او هم به صحنه‌ای با شکوه و تاریخ‌ندیده از ستیز و مبارزه با ظلم و ظالم تبدیل شد. 

۳. سرمایه خلق شده از دل جهاد تشییع، همچون هر سرمایه دیگری به صیانت نیاز دارد. این سرمایه باید خرج خلق یا تقویت کدام‌یک از مؤلفه‌های قدرت و بازسازی یا رفع کدام‌یک از نقاط ضعف یا آسیب شود؟ اگر این نقاط به‌درستی تعریف نشود، راه برای تجویز‌های انحرافی باز می‌شود؛ همچنان که پس از جنگ ۱۲ روزه عده‌ای در قالب پیشنهاد تغییر پارادایم، دست‌کاری و تضعیف نقاط قوت نظام را مطرح کردند! یا اینکه ممکن است این سرمایه عظیم به‌جای آوار شدن بر روی دشمن متجاوز صرف خودخوری‌ها و خودزنی‌های داخلی شود؛ امری که متأسفانه رگه‌های آن در این مدت بروزاتی داشته است و در صورت مدیریت‌نشدن این فضا می‌تواند به مصداق آن سخن تبدیل شود که سر چشمه شاید گرفتن به بیل، چو پر شد نشاید گذشتن به پیل. 

منبع  : نورنیوز

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *