چند دهه پس از پایان جنگ تحمیلی و در حالی که نه نشانی از صدام و بعثیان در عراق دیده میشود و نه نسل جدید در کشورمان، اطلاع چندانی از دوران دفاع مقدس دارند، گاه انفجارهایی در مناطق مرزی کشور رخ میدهد که ریشه در همان دوران دارد؛ اما کسی برای جبران آثار شوم آن پا پیش نمیگذارد.
صحبت درباره مینهایی است که از دوران جنگ تحمیلی بر جتحمیلی نتوانسته مانع از وقوعش شده یا از تکرارش در آینده جلوگیری کند.
ماجرا زمانی دردناک تر میشود که بدانیم جان باختگان یا افراد آسیب دیده در این دست حوادث، مشمول هیچ بند و ماده قانونی نمیشوند و هیچ امتیازی برای ایشان در نظر گرفته نشده تا بلکه اندکی از دردهای ایشان و خانواده شان کاسته شده یا دست کم نگرانی از فقدان این افراد یا از کارافتادگی شان، معیشت خانواده این افراد را تهدید نکند.
وضعیتی عجیب که زندگی بسیاری از خانواده های ساکن شهرها و مناطق مرزی را دستخوش بلایای دیگری بعد از انفجار مین کرده و به رغم تکرار فراوان این حوادث در کشورمان، به تدبیری خاص برای حمایت از ایشان منجر نشده است؛ انگار نه انگار که اگر مینی منفجر میشود، قطعا قصوری در حمایت از مرزنشینان صورت گرفته و به قدر جبران این قصور هم که شده، باید کاری کرد!