متلک پرانی را شاید بتوان یکی از رایج ترین و دم دستی ترین اَشکال مزاحمت در ایران دانست. گرچه مردان هم در تیررس انواع متلک ها از سوی زنان قرار می گیرند اما بیشترین قربانیان متلک ها در کشور ما خانم ها هستند.
پروانه رضازاده- مزاحمت خیابانی بخشی از تجربه اجتماعی بسیاری از دختران و زنان جامعه ما شده است، موضوعی که مربوط به زمان، مکان و افراد خاصی هم نمی شود و تا دلتان بخواهد، انواع و اقسام مختلف دارد. از متلک پرانی های کوچه بازاری و تنه زنی گرفته، تا ترمز زدن با ماشین جلوی پای دختران، بوق زدن، تعقیب و گریز و حتی قمه کشیدن در خیابان و… که هر کدام با شدت و ضعفی در زمره مجموعه مزاحمت ها جای می گیرد. البته در کنار تمام عواملی که زمینه بروز آن را فراهم می کند، نباید از نقش و اهمیت ظاهر و برخورد خانم ها هم چشم پوشی کرد. به هر حال هر اقدامی که در فضای عمومی از سوی فردی در برخورد با فرد دیگر انجام شود، به گونه ای که زمینه آزار و اذیت وی را فراهم آورد مزاحمت خیابانی محسوب می شود. البته هیچ آمار رسمی دقیقی از حجم و تعداد مزاحمت هایی که زنان در خیابان ها با آن مواجه می شوند وجود ندارد، اما نبود این آمار دلیلی بر کتمان ماجرا نیست. در انواع مزاحمت ها، حقی از حقوق شهروندان ضایع می شود، اما در بسیاری از موارد، نه کار به دادگاه و تنبیه مزاحم می کشد و نه فرهنگ سازی گسترده ای برای کاهش بار مزاحمت ها اندیشیده شده است. براساس آخرین تحقیقاتی که چندسال پیش توسط یک مرکز تحقیقاتی خصوصی انجام شد، هر زن یا دختری در جوامع شهری در ایران به میزان مسافتی که طی می کند یا مدت زمان حضورش در سطح خیابان ها، در هر تردد شهری، بین یک تا 20 بار به لحاظ مزاحمت های کلامی، فیزیکی و چشمی (نگاه نامناسب و آزاردهنده) از سوی برخی مردان مورد آزار و اذیت قرار می گیرد. (به نقل از روزنامه ابتکار) تقریباً می توان گفت بیشتر زنان در هر موقعیت سنی و با هر نوع پوششی و با هر ترکیب ظاهر و چهره، در تمام ساعات شبانه روز با انواع گسترده مزاحمت های خیابانی روبه رو می شوند. هر چند این اتفاق می تواند برای خانم هایی که پوشش مناسبی دارند، به مراتب کمتر پیش بیاید. در این پرونده نگاهی مستند داریم به این معضل اجتماعی که بخش اعظم افراد جامعه هرروز به نحوی با آن سر و کار دارند و به سراغ این می رویم که چه عواملی می تواند بازدارنده باشد و نقش مردمی که ناظر ماجرا هستند، چیست و….