درباره پروندهای سخن میگوییم که شروع آن به تابستان ۱۳۶۵ بازمیگردد (به تعبیری حتی از این هم سه سال قدیمیتر است)؛ تابستانی که هنوز برای ۴۲۰۰ خانواده داغ است؛ داغی که برای برخی شان بسیار سنگین و فراموش ناشدنی است چراکه به از دست رفتن عزیزانشان هم گره خورده است.
درباره پروندهای سخن میگوییم که شروع آن به تابستان ۱۳۶۵ بازمیگردد (به تعبیری حتی از این هم سه سال قدیمیتر است)؛ تابستانی که هنوز برای ۴۲۰۰ خانواده داغ است؛ داغی که برای برخی شان بسیار سنگین و فراموش ناشدنی است، چون به از دست رفتن عزیزانشان هم گره خورده است.
صحبت درباره پرونده «شهرک زیتون سرخه حصار» است. پروندهای که از نامش هم پیداست چقدر قدیمی است؛ قدیمی و عریض و طویل، مثل خانههای آن روزها که شباهتی به قوطی کبریتهای امروزی نداشتند. پروندهای درباره ۲۴۰ هکتار زمین که از سرجنگلداری کل استان تهران به وزارت کشاورزی میرسد و با تصمیم وزیر، به تعاونی مسکن این وزارت خانه واگذار میگردد.