آیا میان پلیسی که در فیلمها و سریالها به تصویر کشیده میشود و پلیسی که در صحنه جرم حضور پیدا میکند، تفاوتی وجود دارد؟ اصلا تصورتان درباره اموری که پلیس در زمان حضور در صحنه جرم به انجام میرساند و باید به انجام برساند چیست؟ بیایید از نزدیک نگاهی به این ماجرا بیندازیم تا دریابیم که تصورات با واقعیات چقدر فاصله دارند؟!
به گزارش «تابناک»؛ نخستین تغییر زمانی حادث میشود که با پلیس تماس میگیرید تا به این نتیجه برسید که حضور فوری مأمور یا مأموران در محل حادثه، بر خلاف فیلمها و سریال ها، با کندی بسیار همراه است. آنقدر کند که گاه مجبورید چند بار تماس بگیرید و یادآور شوید که فلان مدت از تماس قبلی گذشته و هنوز مأمور از راه نرسیده است.
در نتیجه این تأخیر، احتمالا آشفتهتر خواهید شد و منسجم کردن فکر و ذهنتان را برای شرح ماوقع دشوارتر خواهید یافت. وضعیتی که ممکن است موجب شود نتوانید ارتباط خوبی با مأمور برقرار کنید و چه بسا به حاشیه بروید؛ حاشیههایی که اگر اپراتور پلیس اعلام کند، مأمور چه زمانی خواهد رسی5/364″ title=”جای خالی پلیسِ مورد انتظار در صحنه جرم!” src=”https://cdn.tabnak.ir/files/fa/news/1398/6/12/1066841_415.jpg” alt=”جای خالی پلیسِ مورد انتظار در صحنه جرم!” width=”555″ height=”364″ align>
دستورالعملی که ظاهرا آن هم برای اجرا، تدوین و ابلاغ نشده است. اتفاقی شبیه شعار تجهیز پلیس به تکنولوژیهای به روز مانند دوربین روی لباس که ظاهرا تنها قرار است تصور از پلیس را شکل دهد، در حالی که «مأمور ثبت پرونده تأکید داشت سامانه پلیس یکی دو روز است به ایرادات فنی مبتلا شده و برخی بخشهای آن از دسترس خارج است؛ پیگیریها هم راه به جایی نبرده.»
«البته در همین حین مأموری که با دوربین کلانتری از پلاک مخدوش یک وسیله نقلیه عکس گرفته بود و میخواست آن را چاپ کرده و در پرونده یک متهم قرار دهد، اما وقتی تک تک رایانههای اتاقهای مختلف را برای اتصال دوربین امتحان کرده بود، متوجه شده بود که این کار ناشدنی است و همکارش توصیه کرد با تلفن همراه عکس بگیرد و برای چاپ عکس به مغازه روبه روی کلانتری برود!»