چهرهاش شبیه پسرهای جوان دانشجو است و به نظر نمیرسد مرد 30 ساله جاافتادهای باشد، چند ماه پیش دکترایش را از دانشگاه استنفورد آمریکا گرفته و حالا به فکر کسبوکاری در کنار محیط دانشگاه است: «از 25 سالگی، یعنی همان وقتی که به آمریکا آمدم، دوست داشتم استارتآپ بزنم. اینجا از دو راه میشود پولدار شد، یکی بنگاههای مشاوره املاک، دیگری هم استارتآپها».
به گزارش سیتنا، چهرهاش شبیه پسرهای جوان دانشجو است و به نظر نمیرسد مرد 30 ساله جاافتادهای باشد، چند ماه پیش دکترایش را از دانشگاه استنفورد آمریکا گرفته و حالا به فکر کسبوکاری در کنار محیط دانشگاه است: «از 25 سالگی، یعنی همان وقتی که به آمریکا آمدم، دوست داشتم استارتآپ بزنم. اینجا از دو راه میشود پولدار شد، یکی بنگاههای مشاوره املاک، دیگری هم استارتآپها». میلاد در کالیفرنیا زندگی میکند، همان ایالتی که جوانهای آمریکایی از دره سیلیکون آن؛ دنیا را متحول کردهاند. او به دنبال اطلاعاتی از دانشآموزان کنکوری ایران است تا از آن سوی دنیا، برنامهای را روی اینترنت راهاندازی و ایده استارتآپیاش را راهاندازی کند. میلاد میگوید: «نمیدانم در ایران استارتآپ معادلی دارد یا نه، اما اقتصاد آمریکا طی سالهای گذشته با این کسبوکارها متحول شده است. دولت برای بهبود فضای اقتصاد، روی بحث آموزش، کارآفرینی و نوآوری سرمایهگذاری زیادی کرده است. مردم اینجا خوب میتوانند باهم کار کنند، آنهایی که یکنند.» یکی از همین شرکتهای شتابدهنده آمریکایی، «پلاگاندپلی» است. شرکتی که به رغم نام انگلیسیاش، مدیران آن نامخانوادگی «عمیدی» را در شناسنامه خود دارند. سعید و رحیم، پسران عمید حضور، بنیانگذار کفش بلا، در دهه 50 به آمریکا رفتند و با نامخانوادگی عمیدی، یکی از بزرگترین شتابدهندههای دنیا را راهانداختند. آنها در همان دره سیلیکونی حضور دارند که گوگل 400 میلیارددلاری از آن برخاسته است، همانجایی که میلاد نخبه 30 ساله ایرانی نیز میگوید قصد برگشت از آن را ندارد و استارتآپش را برای جامعه هدف ایرانی، در همانجا راهاندازی میکند.