ما نمونههای موفقی مانند صادرات کاتالیست به روسیه، ساخت توربینهای صنعتی و موارد دیگری را داریم که با اتکا به توان داخلی و دانش بنیانی کشور به آنها دست یافته ایم.
به گزارش تابناک اقتصادی؛ شواهد موجود نشان دهنده ی وضعیت اسفناک تولیدات صادراتی ماست. به طوری که رقابت پذیری آن ها به دلیل ارزش شان نیست بلکه به خاطر انرژی ارزانی است که در اختیار صنایع قرار می دهیم.
در شرایط فعلی به اعطای انرژی ارزان به صنایع مختلف مانند پتروشیمی ها و فولادی ها مبادرت می کنیم اما در نهایت محصولات با ارزش افزوده ی بالا تولید و صادر نمی کنیم. واقعیت این است که حیات این صنایع به انرژی ارزان وابسته است و اگر انرژی با قیمت واقعی به آن ها داده شود، نمی توانند به فعالیت شان ادامه دهند.
این واقعیات نشان می دهد که ما در تله ی انرژی مجازی گیر افتاده ایم. به طوری که در برخی موارد کالاهای تولیدی ارزشی کم تر از ماده ی اولیه دارند و سودآوری برای کشور ندارند. این واقعیات، ضرورت یک تغییر بزرگ در روال کاری صنایع را در کشورمان مشخص می کند. باید سیاست گذاری های دولتی به سمتی برود که صنایع را به تولید محصولات با ارزش افزوده ی بالا سوق دهد. در غیر این صورت به صادرات انرژی مجازی می پردازیم و عایدی چندانی نخواهیم داشت.
اعتبار مالیاتی راهکاری مهم برای حل مشکلی است که در بالا به آن اشاره کردیم. این روش قرار است در کشورمان به کار گرفته شود و صنایع را به سمت توسعه ی زنجیره ی ارزش محصولاتشان هدایت کند. به این صورت که هزینه های شرکت ها در حوزه ی تحقیق الیت داشته باشند، بسیار کمک کننده خواهند بود.