مهدی واحد
نقد و بعضاً حمله به ارکان دفتر رهبر معظم انقلاب با اسم بردن از ایشان در یک دهه اخیر برای موارد اندکی رخ داده و در مواردی حجت الاسلام علی اصغر حجازی و وحید حقانیان مستقیم هدف قرار گرفتند؛ اما هدف قرار دادن واضح حسین محمدی، معاون بررسی و چهره فرهنگی دفتر رهبری اتفاق تازه و بیسابقهای است که نه توسط جریانهای آن سوی آب یا اصلاحطلبان، بلکه از سوی برخی جریانهای موسوم به عدالتخواه و انقلابی رخ داده و همین اسباب شگفتی را رقم زده است.
وحید جلیلی برادر کوچک سعید جلیلی و مدیر دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی و احسان محمدحسنی، مدیر مؤسسه اوج از جمله اصلیترین چهرههایی هستند که در نامههایی سرگشاده خطاب به مدافعین نگاه فرهنگی سیاست گذار در دفتر رهبری، با لحنی بسیار تند و گزنده، مشکل اصلی را عملاً حسین محمدی معرفی کردند و وضعیت امروز صداوسیما را نیز محصول نوع سیاست گذاری بخش فرهنگی بیت رهبری با محوریت حسین محمدی خواندند. ماجرا اما از سخنرانی آتشین 19 مرداد جلیلی در مشهد در جشن سالانه «انجمن فیلمسازان انقلاب اسلامی» آغاز شد.
وحید جلیلی محور نقدش را سریال بوی باران قرار داد کهر کمتر از یک سال آینده و برخی تحولات بتواند به این پرسشها پاسخ دهد.
در این شرایط، به نظر میرسد دست کم جریانهای انقلابی موضعی منطقی نسبت به شرایط داشته باشند و دستکم دفتر رهبر انقلاب و ارکان اصلیاش که اگر عملکردشان مورد توجه رهبری نبود، برای دوره طولانی همراه و مشاور امین تصمیم گیر ارشد کشور نبودند را این گونه هدف قرار ندهند. بیشک نقد هر ساختاری ضروری است اما روش و ادبیات نقد باید متناسب با اشخاص، مجموعهها و فضای حاکم باشد و چنین اقداماتی قطعاً نسبتی با انتظارات از برخی چهرهها ندارد.