به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کربلا فقط یک جنگ نبود، یک کلاس درس بزرگ بود برای همهٔ نسلها. جایی که آدمها در سختترین شرایط، نشان دادند اصل و ریشهشان چیست. در آن روزهای سخت، تشنگی و تنهایی و درد، نتوانست چیزی از غیرت و حیا و عزت آنها کم کند. تازه، در همان سختیها بود که معنای واقعی این صفات را بهتر میشد فهمید.
بنابر روایت تسنیم، غیرت در کربلا معنای دیگری داشت. غیرت یعنی اینکه در اوج بیآبی، اجازه ندهی حرمتها زیر پا گذاشته شود. مردانِ حسین علیهالسلام با آنکه لبهایشان ترک خورده بود، اما به ناموس و آبرو بیشتر از جانشان اهمیت میدادند. غیرتشان باعث شد حتی وقتی تیر باران میشدند، ذرهای از حریم اهلبیت کم نگذارند. این غیرت، نه از سر تعصب کور که از سر معرفت و عشق بود.
حیا و عفت هم در آن میدان کم نشد. زنانی که در میان سپاه دشمن اسیر شده بودند، چنان با وقار و متانت رفتار کردند که دشمنان را به حیرت وامداشتند. حضرت زینب سلامالله علیها با خطبههایش نشان داد که عفّت یعنی در بدترین شرایط ه حفظ شد. آنها هرگز از مسیر انسانیت خارج نشدند؛ با اسیرانِ دشمن به نیکی رفتار کردند و حتی برای دشمنانِ خود دعا کردند که هدایت شوند. این کرامت، بزرگترین درسِ کربلاست.
در آن روزهای سخت، نه تنها غیرت و حیا کم نشد، بلکه به همه نشان دادند که ارزشهای والا در سختیها خودشان را بیشتر نشان میدهند. مثل کوهی که در طوفان استوارتر میشود. یارانِ امام با خونشان ثابت کردند که میتوان در اوج گرفتاری، عزت را حفظ کرد، به دشمن درس انسانیت داد و از کرامتِ خود دست نکشید.
کربلا امروز هم برای ما یک مدرسه است. یادآوری میکند که غیرت فقط مخصوصِ دورانِ خوشی نیست؛ حیا و عفت را نمیتوان در سختیها کنار گذاشت؛ عزت را باید حتی در سختترین لحظهها هم حفظ کرد. این همان پیامی است که از آن دشتِ سوزان برای همهٔ زمانها باقی مانده است.