تاریخچه این سازه ها به زمانی برمیگردد که انسانها برای محافظت از خود در برابر عوامل جوی به چادر ها پناه بردند.
تاریخچه این سازه ها به زمانی برمیگردد که انسانها برای محافظت از خود در برابر عوامل جوی به چادر ها پناه بردند.
افراد چادر نشین سال های سال پوست بز را به عنوان چادر برای محافظت در برابر عوامل جوی استفاده کردند.
چادر سرخ پوستان آمریکایی به صورت چادر های مخروطی شکل در مقابل ریزش باران و برف نمونه ای از این سازه در گذشته است.
استفاده از سازه های چادری جدید در طی جنگ جهانی دوم آغاز شد.
اولین سازه چادری به فرم امروزی توسط ولادیمر شوخوف طراحی شد.
سازه های پارچه ای به گونه ای هستند که فرم معماری و عملکرد سازه ای یکی هستند در نتیجه مهندسی ساختمان و معماری جدانشدنی اند.
ابتدا باید فرم غشا و سپس تکیه گاه ها طراحی شوند اما پس از آن انتخاب نوع مصالح بسیار مهم و اثرگذار است.
یکی از مهمترین جذابیت های سازه های پارچه ای فرم های متنوع و چشم نوازی است که می تواند داشته باشد. فرم های اصلی این سازه های شامل :
طی 30 سال گذشته هیچ یک از فرم های مصنوع سریعتر ، وسیعتر از سازه های پارچه ای کششی تکامل پیدا نکرده دارند. بنابراین با توجه به کاربرد سقف ها مسائل متعددی در طراحی سایبان های متحرک مدنظر قرار می گیرند، نظیر:
1) سیستم سازه ای
2) درجه ی باز شدن
3) مکانیزم جمع شدن و گسترش
4) محدودیت ها یا اشکالات ناشی از عملکرد نادرست مکانیزم باز و بسته شدن
اولین طرح های پوششی فضاهای ورزشی از فناوری جرثقیل ها نشات گرفت. سقف های متحرک تغییر فرم پذیر را می توان به شیوه های متعددی طبقه بندی کرد
با توجه به اینکه این موضوع سقف متحرک مبحث نو و تازه ای است، هیچ تعریف توافق شده ای برای ساختارهای قابل گسترش و جمع شونده وجود ندارد. این سایبان های متحرک گاهی بعنوان سازه های قابل گسترش، سقف متحرک استخر، سقف متحرک حیاط، سقف متحرک رستوران، سقف متحرک کافه و یا سایبان رستورانی، قابل انتقال و قابل حمل و نقل، قابل تنظیم و… شناخته می شوند.