بیعدالتی در دسترسی به امکانات، توزیع نابرابر ثروت، کاهش شدید قدرت خرید به گونهای که برخوردار از یک خودرو یا خانه مناسب در شهرهای بزرگ برای بخش وسیعی از مردم بسیار دور از دسترس شده، با خود خشمی را در پی دارد. حال اگر شخصی به نحوی این وضعیت را که نتیجه بیتدبیری مداوم کارگزاران برای حفظ ارزش پول ملی بوده، به گردن مردم بیاندازد و نتیجه بیعرضگی آنها بداند، قطعاً سرنوشت خوبی در انتظارش نخواهد بود.
بهاره رهنما به تازگی در یکی از برنامههای رادیو به عنوان بدترین بازیگر زن کمدی انتخاب شد اما آیا او بدترین بازیگر کمدی است یا عامل دیگری باعث شده تا مخاطبان رادیو چنین عنوانی را شایسته او بدانند یا ادبیاتی که او به کار گرفت و خشم عمومی را در پی داشت، چنین تبعاتی در پی داشته است؟
به گزارش «تابناک»؛ «اگر کسی اعتقاد ندارد جمع کند و از ایران برود. برود آنجایی که آن رفاه و آن مدل زندگی وجود دارد… هرکس نمی تواند در تهران ۱۰ میلیون تومان درآمد داشته باشد یا جنم ندارد، یا پشتکار ندارد یا مهارت ندارد… هر آدمی که بعد از سی سال کار کردن نتواند برای خود و خانوادهاش آسایش و رفاه فراهم کند، آدم بی دست و پاییست.» این جملات تحریک کننده از سوی گروهی از اشخاص مدعی اسرا در پی دارد. حال اگر شخصی به نحوی این وضعیت را که نتیجه بیتدبیری مداوم کارگزاران برای حفظ ارزش پول ملی بوده، به گردن مردم بیاندازد و نتیجه بیعرضگی آنها بداند، قطعاً سرنوشت خوبی در انتظارش نخواهد بود.
واقعیت آن است که هرچه این فشارها برای اقشار مختلف افزایش یابد، آستانه تحمل عمومی کاهش مییابد و چنین تعابیری واکنشهای تندتری را در سطح افکارعمومی در پی خواهد داشت. از این منظر چهرهها باید مراقب باشند در این شرایط ولو با بیان موضوعاتی که از آنها سوء برداشت میشود، خود را سیبل افکارعمومی نکنند و تاوان سوءمدیریت دیگران را پرداخت نکنند؛ چرا دست کم بخشی از افکارعمومی ممکن است از این تعابیر چنین برداشت کنند آنها توجیه گر وضع موجود هستند.