به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در نگاه نخست، بسیاری از تاریخنگاریها به نقشآفرینی مردان در میدانهای نبرد و سیاست پرداختهاند، اما اگر ذرهبین بصیرت را بر لایههای پنهان تحولات اجتماعی و دینی بگذاریم، درمییابیم که زنان، این نیمهی پنهان و در عین حال پیشران تاریخ، همواره نقش «حافظان حقیقت» و «انتقالدهندگان پیام» را بر عهده داشتهاند.
بنابر روایت ابنا، در مکتب تشیع این نقش با وجود اسوههای بینظیری همچون حضرت زینب کبری (س) به اوج خود میرسد؛ زنی که در سختترین لحظات تاریخ، نه تنها خیمهگاه را از آتش نجات بخشید، بلکه پرچم هدایت را در میان طوفان اسارت برافراشت و نشان داد که «عقیلۀ بنیهاشم» بودن، یعنی توانایی مدیریت یک بحران فراگیر و تبدیل شکست ظاهری به پیروزی ابدی. این مقاله، با نگاهی موشکافانه، زنجیرهی طلایی این نقشآفرینی را از دل شط خونین کربلا تا خیابانهای انقلاب اسلامی ایران و سپس تا افقهای روشن آینده، یعنی حفظ و حراست از امامت و رهبری جدید، به تصویر مهمتر است.
امروز نیز زنان با تاسی از این مکتب، نه تنها در سوگ از دست دادن بزرگان انقلاب میگریند، بلکه با گریههای خود، مشعل هدایت را روشنتر از پیش نگاه میدارند. آنان از مادران شهدا گرفته تا دختران دانشجوی انقلابی، همگی حلقههای یک زنجیرهی طلایی هستند که با نام زینب گره خورده است. این میراث، به آنان این جرأت را میدهد که در برابر هجمههای فرهنگی و سیاسی، قد علم کنند و از کیان امام عصر (عج) و نائبان بر حقش دفاع نمایند. به یقین، تا هنگامی که زنان جامعهی اسلامی، زینبوار بیندیشند و عاشورایی حرکت کنند، نه تنها تاریخ در مسیر صلاح خواهد چرخید، بلکه طلوع خورشید ولایت در افق ظهور، ناگزیر و نزدیک خواهد بود. این، بزرگترین درس تاریخ است که از شمیم خیمههای سوختهی کربلا، تا نفسهای آخرین انقلاب، همواره بر دلهای آگاه جاری است.