به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، نوجوانی که در دنیای واقعی از ترس طردشدن، «چشم» میگوید و نمیتواند در جمع دوستان، به یک پیشنهاد خطرناک یا غیرعادی «نه» بگوید، چگونه در فضای مجازی در مقابل باجگیری، شایعه و محتوای سمی و غیراخلاقی آسیبپذیر نباشد؟
بنابر روایت فارس، سید سجاد نجفی پژوهشگر حوزه فضای مجازی، با اشاره به ریشههای روانشناختی و با تأکید بر ضرورت تربیت نسلی پرسشگر و هوشیار، در مورد مهارت «نه گفتن» در فضای مجازی میگوید.
ترس از نه گفتن به قیمت قربانی شدن
یکی از مباحثی که اخیراً در حوزه روانشناسی خانواده خیلی به آن پرداخته شده، طرحواره «اطاعت» است؛ یعنی الگویی که در اعتماد بهجای کنترل
توضیح دادیم که کنترل بیش از حد نتیجه معکوس دارد. پس بهجای نصب اپلیکیشنهای نظارتی یا چککردن مداوم گوشی فرزندتان، به او اعتماد کنید، اما با آگاهی.
به او یاد بدهید که هر مشکلی در فضای مجازی پیش آمد، اولین راهحل، اعتماد به خانواده است، نه فرار یا تسلیمشدن. بگویید: «اگر اشتباهی کردی، من قضاوتت نمیکنم، کمکت میکنم». بنده معتقدم باید به فرزندان اجازه اشتباههای کوچک بدهیم. بله بهترین حالت این است که هیچکس هیچ اشتباهی مرتکب نشود. اما اگر فرزند ما اشتباه کوچکی کرد، به او یاد دهیم تا از اشتباهش درس بگیرد نه او را سرزنش کنیم. در این صورت او به هزاران مشکل از جمله پنهانکاری، از جمله پناهبردن به افراد خارج از خانواده و…. دچار میشود.