به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سوره جاثیه با ترسیم دو حقیقت بنیادین آغاز میشود، نخست جلوههای بیپایان قدرت و رحمت الهی در جهان آفرینش و دوم سرنوشت کسانی که با وجود مشاهده این نشانهها راه تکبر، ظلم و دشمنی با حق را برمیگزینند.
آیات نخست این سوره از یک سو انسان را به تأمل در نعمتهای گسترده خداوند دعوت میکنند و از سوی دیگر هشدار میدهند که انکار آگاهانه حقیقت و دشمنی با آیات الهی، عاقبتی جز مجازات سخت نخواهد داشت.
بنابر روایت فارس، علامه طباطبایی در تفسیر المیزان این دو محور را مکمل یکدیگر میداند زیرا هرچه حجت الهی آشکارتر باشد، مسئولیت انسان نیز سنگینتر
خواهد بود.جهان هستی کتابی سرشار از نشانههای خدا
سوره با حروف مقطعه «حم» آغاز میشود و بلافاصله میفرماید که «تَنزِیلُ الْکِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ» یعنی این کتاب از سوی خدای شکستناپذیر و حکیم نازل شده است. این دو صفت بیانگر آن است که قرآن، سخنی استوار ولیت بیشتری نیز بر دوش اوست. اگر نعمتها انسان را به تواضع، شکر و بندگی برسانند، وسیله سعادت خواهند بود اما اگر به تکبر، استهزا و دشمنی با حق بینجامند، همان نعمتها به حجتی برای عذاب تبدیل خواهند شد.
از این رو، قرآن در آغاز سوره جاثیه انسان را میان دو راه قرار میدهد راه تأمل در آیات الهی و رسیدن به هدایت، یا راه سرکشی و دشمنی که پایان آن چیزی جز عذاب و خسران نخواهد بود.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۹۹ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.