به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، گاه تاریخ روزهایی را در حافظه خود ثبت میکند که نه تنها یک ملت، بلکه وجدان بیدار انسانها را به تأمل وامیدارد. فردا از همان روزهاست؛ روزی که واژهها در برابر سنگینی اندوه از حرکت بازمیمانند، قلم از نوشتن بازمیایستد و سکوت، رساترین روایت فراق میشود. فردا، وقت وداع با قائد است؛ مردی که نامش با صلابت، استقامت، ایمان و وفاداری به آرمانها پیوند خورده بود و سالها قامت استوارش تکیهگاه امید و اطمینان مردمانش به شمار میرفت.
قائد، تنها یک نام یا یک جایگاه نبود؛ او تجسم ارادهای بود که در سختترین آزمونها خم نشد و در سهمگینترین طوفانها از حرکت بازنایستاد. هرگاه افق تیره میشد، نگاه او نوید فردایی روشن را در دلها زنده میکرد و هرگاه دشمنان بر طبل ناامیدی میکوبیدند، صدای استوارش پیام ایستادگی، وحدت و عزت را به گوش همگان میرساند.
راهی که او برگزید، راه آسایش و آسودگی نبود؛ راهی پر از دشواری، آزمون، فداکاری و مسئولیت بود. او باور داشت که عزت ملتها در گرو ایستادگی، استقلال و پاسداری از ارزشهایی در سختترین روزگار، امید را زنده نگه داشتند و با ایمان و استواری، چراغ راه نسلهای آینده شدند.
وقت وداع با قائد شهید است؛ اما وداع با مردان بزرگ، پایان حضور آنان نیست. آنان از صحنه زندگی به صفحه تاریخ میروند؛ جایی که نامشان با عزت، فداکاری و پایداری جاودانه میشود. از فردا، هر نسیمی که پرچم آرمانها را به حرکت درآورد، هر گامی که در مسیر عزت برداشته شود و هر ندایی که انسانها را به وحدت، مقاومت و سربلندی فراخواند، یاد قائد شهید را زنده خواهد کرد.
امروز، اگرچه اشک بر گونهها جاری است، اما امید در دلها زنده است. راه ادامه دارد، پرچم همچنان برافراشته است و آرمانهایی که قائد شهید برای آنها ایستاد و به شهادت رسید، در قلب پیروانش زنده خواهد ماند. این وداع، پایان نیست؛ آغاز مسئولیتی است که تاریخ بر دوش نسلهای امروز و فردا نهاده است تا راه عزت، شرف و سربلندی هرگز متوقف نشود.
منبع:شبستان