به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در جهانی که هر روز خبرهای نگرانکنندهتری از جنگ، خشونت و ناامنی به گوش میرسد، انسانها بیش از گذشته احساس میکنند که جهان به یک نجاتدهنده واقعی نیاز دارد. هرچه بحرانها گستردهتر میشود، امید به ظهور منجیای که بتواند بساط ظلم و بیعدالتی را جمع کند، در دل بسیاری از مردم پررنگتر میشود؛ همان منجی موعودی که پیامبران الهی وعده آمدنش را دادهاند و در کتابهای آسمانی نیز از او سخن گفته شده است.
بنابر روایت تسنیم، وقتی انسانها در تنگنا و سختی قرار میگیرند، فطرتشان آنها را به سوی خدا و سرچشمه آرامش سوق میدهد. در چنین شرایطی، دعا، نیایش و توسل به اهلبیت علیهمالسلام، بهویژه امام عصر، برای بسیاری از مؤمنان راهی برای آرامش و امید است. در میان این همه آشوب و نگرانی، یاد امامی که قرار است عدالت را در سراسر زمین گسترش دهد، دلها را به آیندهای روشن امیدوار میکند.
در سوی دیگر، جبهه ظلم و فساد نیز به خوبی میداند که ظهور منجی به معنای یشههای ظلم و برگرداندن حق به صاحبان آن است. همین تفاوت نشان میدهد که میان منجی واقعی و تصویرهای تحریفشدهای که گاه از منجی ساخته میشود، فاصله زیادی وجود دارد.
امروز بسیاری از ملتها به خوبی فهمیدهاند که خشونت و بیرحمی نمیتواند مقدمه عدالت باشد. اگر کسانی خود را منجی معرفی کنند اما در عمل بذر نفرت، جنگ و ستم بپراکنند، طبیعی است که مردم آنها را نشانهای از نجات نمیدانند. عدالت واقعی از دل رحمت و هدایت الهی برمیخیزد، نه از دل خشونت کور.
از همین رو انتظار ظهور، برای مؤمنان تنها یک باور اعتقادی نیست؛ بلکه امیدی است برای پایان یافتن دوران ظلم و آغاز دورهای تازه از عدالت و آرامش در جهان. در روزگاری که انسانها بیش از همیشه تشنه عدالتاند، یاد منجی موعود همچنان چراغ امیدی است که دلهای بسیاری را روشن نگه داشته است.