به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت الاسلام والمسلمین عالی دربارهی فقره چهل و پنج از دعای وداع با ماه مبارک رمضان امام سجاد علیه السلام توضیحات تأملبرانگیز را بیان کردند که تقدیم شما فرهیختگان میشود.
به نام خدا.
در دعای وداع ماه رمضان، دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه، امام سجاد (ع) به خداوند متعال عرض میکند: «فَاجْرِنَا عَلَی مَا أَصَبْنَا فِیهِ مِنْ تَفْرِیطٍ». یعنی: «خدایا، به خاطر تفریطها، تقصیرها، کوتاهیها و گناهانی که در این ماه مرتکب شدیم، به ما اجر عنایت فرما.»
در حالت عادی، کوتاهی کردن و تقصیر، مستحق توبیخ است، نه اجر. اما امام سجاد (ع) میگوید: خدایا، به خاطر کوتاهیها، گناهان و اشتباهاتی که مرتکب شدیم، به ما اجر بده. این سخن از آن کسی است که با شکستگی و فروتنی به درگاه الهی رو میکند و میگوید: خدای من! میدانم که من مانند آن بندگان صالحی نیستم که در ماه رمضان به مقامات عالی رسیدند. من فرصتسوزی کردم، بسیار خطا کردم، حتی”text-align:justify”>این حرف من نیست؛ این حرف امام شما، امام رضا (ع) است. امام رضا (ع) از قول خدا نقل کردهاند که خداوند متعال میفرماید: «أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِی الْمُؤْمِنِ؛ مَنْ حَسُنَ ظَنُّهُ بِی کَانَ لَهُ، وَ مَنْ سَاءَ ظَنُّهُ بِی کَانَ کَذَلِکَ» (مضمون حدیث). یعنی: «من با گمان بنده مؤمنم رفتار میکنم؛ اگر گمانش به من نیکو باشد، خیر بر اوست و اگر گمانش به من بد باشد، شر به او میرسد.» «إِنْ خَیْرًا فَخَیْرٌ وَ إِنْ شَرًّا فَشَرٌّ». اگر حسن ظن به من داشته باشد، خیرات را برایش میفرستم؛ اگر به من گمان شر و سوء ظن داشته باشد، بدبیاری برایش رخ میدهد.
کسی خوشبین باشد، خوشاقبالی میبیند؛ بدبین باشد، بدبیاری. هرگونه که گمان کنی، همانگونه رفتار خواهد شد: «إِنْ خَیْرًا فَخَیْرٌ وَ إِنْ شَرًّا فَشَرٌّ».
منبع:حوزه