به گزارش “ورزش سه”، جام جهانی با زبان‌های مختلفی روی نیمکت ذخیره‌ها آغاز شد. از میان ۴۸ تیم حاضر در رقابت‌ها، ۲۷ تیم تحت هدایت مربیان خارجی بودند، در حالی که ۲۱ تیم مربیانی داشتند که در کشور خودشان متولد شده بودند. 

با این حال، با پیشرفت مراحل حذفی، این وضعیت کاملاً دگرگون شد و به حالت معکوس رسید؛ به طوری که اکنون مربیان خارجی در اقلیت قرار دارند مردم نام یک بازیکن را فریاد می‌زنند، فکر می‌کنم شاید برای یک خارجی گفتن کلمه نه سخت‌تر باشد. او ممکن است با خود فکر کند که من تازه به اینجا آمده‌ام، متعلق به این کشور نیستم، تمام مردم می‌خواهند این بازیکن (نیمار) را در تیم ملی ببینند و من بگویم نه؟ آیا من این رضایت را از یک ملت سلب کنم؟ بنابراین فکر می‌کنم این یک احتمال است که یک مربی خارجی در یک کشور دیگر، شاید در برابر خواسته‌های عمومی آسیب‌پذیرتر باشد.»

با توجه به اینکه انگلیس و بلژیک در نمودار مراحل حذفی در دو سمت متفاوت قرار دارند، جام جهانی همچنان می‌تواند شاهد تقابل مربیان خارجی در بازی فینال باشد، هرچند که در حال حاضر تعداد آن‌ها کمتر است. برای تحقق این امر، تیم توخل باید در مرحله یک‌چهارم نهایی از سد نروژ بگذرد و سپس در نیمه‌نهایی با برنده دیدار آرژانتین و سوئیس روبرو شود. از سوی دیگر، تیم رودی گارسیا به مصاف اسپانیا می‌رود و در صورت پیروزی، با برنده مسابقه فرانسه و مراکش دیدار خواهد کرد.