به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پاسخ به سؤالِ یک پرسشگر از مرکز ملی پاسخگوئی به سوالات دینی ارائه شده است:
پرسش:
چرا در برخی آیات قرآن (نساء: ۴۶)، یهودیان کافر شمرده شده اند؟ مگر یهودیان پیرو دین آسمانی نبوده و موحد نیستند؟
پاسخ :
در آیات متعددی از یهودیان با عنوان «کافر» یاد شده است. در این نوشتار به این پرسش پاسخ میدهیم که آیا یهودیان به صرف ایماننیاوردن به اسلام و مسلماننشدن کافر شمرده شدهاند یا علت دیگری داشته است؟
کفر در قرآن
«کفر» در لغت به معنای ردّکردن، قبولنکردن و توجهنکردن به چیزی است و از آثار آن بیزاریجستن، پنهانکردن و پوشاندن است. بر اساس این معنا هرکه چیزی را که باید بپذیرد و قبول کند، نهتنها نپذیرد و قبول نکند، بلکه بدان بیتوجهی کند، از آن بیزار باشد و سعی در محو و نابودی آن داشته باشد، کافر به شمار میآید (۱).
یم؛ تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۶۸ ش، ج ۱۰، ص ۸۰.
۲. مصطفی مهدوی ارجمند و …؛ «کاربست کفر در قرآن (مطالعه موردی: سورۀ بقره)»؛ آموزههای قرآنی، دورۀ ۲۱، ش ۴۰، دی ۱۴۰۳ ش، ص ۲۵۲ و ۲۵۷ ـ ۲۶۰.
۳. آلعمران: ۱۱۳.
۴. بقره: ۱۰۵.
۵. بقره: ۱۰۹.
۶. آلعمران: ۹۹.
۷. نساء: ۴۶.
۸. آلعمران: ۷۱.
۹. آلعمران: ۷۲.
۱۰. احزاب: ۲۶.
۱۱. مائده: ۸۲.
۱۲. بینه: ۶.
۱۳. آلعمران: ۷۵.
۱۴. عنکبوت: ۴۶.