«تابناک» در راستای اعتلای فرهنگ و ادبیات ایران به صورت هفتگی بخشی را به این مهم اختصاص داده است. در همین چارچوب در «ادیبستان»، بسته ادبی تابناک با مجموعهای از شعر، حکایت، مباحث ادبی و فرهنگی و… میزبان مخاطبین هستیم.
غزلی از هلالی جغتایی
من کيم بوسه زنم ساعد زيبايش را؟
گر مرا دست دهد بوسه زنم پايش را
چشم ناپاک بر آنچهره دريغست، دريغ
ديده پاک من اوليست تماشايش را
ناز ميبارد از آن سرو سهي سر تا پا
اين چه نازست؟ بنازم قد و بالايش را
خواهم از جامه جان خلعت آن سرو روان
تا در آغوش کشم قامت رعنايش را
جاي او ديده خونبار شد، اي اشک، برو
هر دم از خون دل آغشته مکن جايش را
هيچ کس دل بخريداري ياري ندهد
که بهم بر نزند حسن تو سودايش را
زان دو لب هست تمناي هلالي سخني
کاش، گويي، که: بر آرند تمنايش را
var player = videojs(‘player_455533_1674526’,{ techOrder: [ “html5” , “flash”],pos صنعت بسیار بهره برده اند؛ در این بیت از سعدی صفات مفرد و پیدرپی آورده شده است:
الها قادرا پروردگارا
کریما منعما آمرزگارا
و یا این مصرع از شعر حافظ:
بادهی گلرنگ تلخ تیز خوشخوار سبک
نقلش از لعل نگار و نقلش از یاقوت خام
در ابیات زیر که از سعدی است صفات مفرد با عطف(حرف ربط و) آمده است:
دست حاجت که بری پیش خداوندی بر
که کریم است و رحیم است و غفور است و ودود
*
فغان کاین لولیان شوخ شیرینکار شهرآشوب
چنان بردند صبر از من که ترکان، خوان یغما را
*
گرنه مشک است از چه معنی شد سر زلفین یار
مشکبوی و مشکرنگ و مشکسای و مشکبار
عنصری