در این مقاله با چهار کتاب آشنا خواهید شد که چهار چهره مطرح ادبی ایران خطاب به معشوق،معشوقههایشان نوشتهاند و خواندن و هدیه دادن آنها میتواند ایده بسیار خوبی برای رساندن بهتر عواطف و احساسات فردی باشد.
سالهاست که موهبت نوشتن نامههای عاشقانه جای خودش را به پیامهای سرسری داده است و انگار آن کلمههای محکم و ناشی از احساس دیگر رمقی برای بیدار کردن عواطف نسل پیامک بازی را ندارند؛ اما عشق، همچنان عشق است و خواندن نامههای عاشقانه هنوز هم یکی از بهترین اتفاقات است؛ به ویژه وقتی نویسنده این نامهها چهرههای مطرح ادبی ایران باشند که برای کسانی که دوستشان دارند، نامه نوشتهاند
غلامحسین ساعدی یکی از شناخته شدهترین چهرههای ادبیات فارسی است. او 24 دی ماه 1314 به دنیا آمد. پزشک بود و نویسندگی هم میکرد. بهترین آثار او را نمایشنامههایش میدانند که با نبوغ به رشته تحریر درآورده شدهاند. به گفته خودش ارادهای قوی داشت و رام نمیشد؛ تا اینکه با طاهره آشنا شد و برای او نوشت که «تو به چه شکلی مرا اسیر کردهای نمیدانم.»
طاهره کوزه گرانی آن طور که بعدها گفتند ی نوشته شده توسط او برای همسرش عالیه کرد و نتیجه این کتاب در سال 1368 در کتاب «نامههای عاشقانه نیما» به چاپ رسید. در حال حاضر این کتاب را میتوان تحت عنوان «نامهها» / نیما یوشیج از انتشارات نگاه تهیه کرد که شامل نامههای نیما به شهریار، صادق هدایت و چهرههای دیگر هم میشود.
انتهای رپرتاژ آگهی/