به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، خداوند تمام قدرت و هیمنۀ دشمن، یعنی سپاهیان ابلیس، را با ماجرای پشهای که به عنوان قاتل نمرود معرفی شده است به چالش میکشد. این روایت نشان میدهد که قدرتهای ظاهری و هیبتهای دنیوی، هرچند بزرگ و ترسناک به نظر برسند، در برابر ارادۀ الهی ناچیزند و گاه کوچکترین مخلوق خدا میتواند بساط بزرگترین مدعیان قدرت را برچیند. در این نگاه، داستان نمرود تنها یک حکایت تاریخی نیست، بلکه نمادی از فروپاشی تکبّر و سلطهای است که خود را بینیاز از خدا میپندارد.
بنابر روایت تسنیم، اگر خداوند به دشمن مهلت میدهد، این نیز بخشی از سنت جاری او در عالم دنیاست؛ سنتی که در آن فرصت، آزمون و آشکار شدن حقیقت در گذر زمان رخ میدهد. حتی ابلیس نیز بنا بر نقل قرآن از مهلتیافتگان است و تا «یومِ الوقتِ المعلوم» فرصت دارد. این مهلت نه نشانه ناتوانی، بلکه جلوهای از حکمت الهی در نظام آزمون و اختیار انسان است؛ نظامی که در آن حق و باطل در میدان زندگی با یکدیگر رویارو میشوند تا حقیقت برای اهل بصیرت روشن شود.
در چنین مp style=”text-align:justify”>پس در پاسخ به این شبهه که چرا خداوند در برابر دشمنان دین فوراً دخالت نمیکند یا چرا به باطل مجال ظهور و قدرت میدهد، باید توجه داشت که سنت الهی در دنیا بر مهلت، آزمون و آشکار شدن حقیقت استوار است. خداوند میتواند در یک لحظه همه قدرتهای طغیانگر را نابود کند، اما حکمت او اقتضا کرده است که میدان تاریخ به عرصۀ امتحان انسانها تبدیل شود تا ایمان، صبر و بصیرت از ادعاهای ظاهری جدا شود.
در این چارچوب، مهلت یافتن دشمنان به معنای تأیید یا ناتوانی در برابر آنان نیست، بلکه بخشی از نظام حکیمانۀ الهی برای سنجش میزان ایمان و توکل بندگان و سپس رشد آنهاست. جهت کامل شدن حجتها برای دشمنان است. همانگونه که ابلیس نیز تا «یوم الوقت المعلوم» مهلت یافته، قدرتهای باطل نیز تنها در محدودهای که سنت الهی اجازه میدهد مجال مییابند و سرانجام در زمانی که حکمت الهی اقتضا کند، فرو خواهند ریخت.