به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پرسش درباره اینکه آیا بر اساس آیه ۱۹۴ سوره بقره میتوان در برابر حمله دشمن، حملهای مشابه دشمن که متوجه مردم و ساکنان غیرنظامی انجام داد یا خیر از مهمترین و حساسترین پرسشها در حوزه فقه جنگ و حقوق بینالملل اسلامی است. اهمیت این پرسش در آن است که مرز میان دفاع مشروع، رعایت اصول انسانی و پایبندی به احکام قطعی قرآن را روشن میکند و نشان میدهد که مقابله به مثل تا چه اندازه مشروع، و از کجا به بعد ممنوع و خارج از چارچوب الهی است.
بنابر روایت حوزه، در رابطه با این موضوع از مطالب حجتالاسلام حسین هوشمند فیروز آبادی پژوهشگر و کارشناس فقه بهره برده ایم که در ادامه تقدیم حضور شما میگردد.
سوال مصاحبه:
آیا مطابق با آیه زیر می توان در مقابل حمله آمریکا و اسرائیل به مردم بی دفاع ایران اسلامی، نیروهای مسلح ما نیز به ساکنین و مردم اسرائیل و خانه های آنان حمل
الف) قاعده مقابله به مثل در حقوق بینالملل اسلامی، مستند به آیات قرآن (به ویژه آیه اعتداء) مشروعیت دارد. حکومت اسلامی در برابر تجاوز دشمن، حق مقابله به مثل دارد و این حق در جنگ با کفار، با توصیه به عفو و گذشت منافات ندارد.
ب) قلمرو مقابله به مثل مطلق نمی باشد.
مقابله به مثل شامل غیرنظامیان، اسیران و استفاده از روشهای اهلاک حرث و نسل (سلاحهای کشتار جمعی) نمیشود.
ج) علاوه بر مقابله به مثل پسینی، مقابله به مثل پیشگیرانه نیز در شرایط و موقعیت وجود خطر قریبالوقوع که توان واکنش به کل از بین می رود، ذیل دفاع مشروع قرار می گیرد و براساس قاعده حفظ نظام و قاعده اضطرار، مجاز خواهد بود.