به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در میان این روایتها، ماجرای حضرت یونس(ع) و فریاد «أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ» او در دل تاریکی، پیامی جاودانه برای انسانِ درگیر در ابتلائات دارد؛ پیامی که به ما میآموزد چگونه در میانه جنگ و بحران، معنای حقیقی بندگی و استقامت را بازیابیم.
بنابر روایت ایکنا، سلسله سخنان «جنگ رمضان به روایت سورهها» با بیان هانی چیتچیان؛ پژوهشگر قرآنی به تطبیق ماجراهای تاریخی براساس آیات قرآن کریم با جنگ رمضان میپردازد. چیتچیان با استناد به آیات سوره صافات و داستان حضرت یونس(ع)، به تبیین فلسفه سختیها در مسیر ایمان پرداخت و با نقد این دیدگاه که عبادت باید مانع بروز بلا شود، تأکید کرد براساس منطق قرآن، هرچه انسان در مسیر حق پیشروی کند، صیقل وجودی او تیزتر و آزمونهp style=”text-align:justify”>فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَ کَذَٰلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ؛ پس ندایش را اجابت کردیم و از اندوه نجاتش دادیم و این گونه مؤمنان را نجات میدهیم. اولین نکته اینکه حضرت یونس قومش را رها نکرد بلکه قومش او را فراری دادند(إِذْ أَبَقَ إِلَی الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ؛ [یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت، مانند حضرت حجت(عج) اما آنقدر دلش با امتش بود که مضطر بود چگونه به سوی امتش برگردد. ما یک مقدار که عبادت میکنیم و معنویت به خرج میدهیم فکر میکنیم نباید اتفاق بدی برای ما بیفتد و بلافاصله نق میزنیم که خدایا چرا جنگ برای ما؟ مگر ما عبادت نکردیم؟ و بعد جنگ که سختتر میشود باز میگوییم مگر ما اهل عبات نبودیم چرا دشوارتر شد؟ خداوند در سوره صافات و ماجرای یونس(ع) تأکید دارد که شما هر قدر جلوتر بروید صیقل شما هم تیزتر خواهد شد و باید خود را برای سختیهای بیشتر آماده کنید.