از توهم قدرت تا بن‌بست مطلق؛ این سرنوشت دشمن است

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات پایانی سوره سبأ با اعلامی قاطع از سوی خدا آغاز می‌شود و می‌فرماید که «جاء الحق و ما یبدئ الباطل و ما یعید».

بنابر روایت فارس، در تفسیر المیزان، این جمله نه فقط یک خبر، بلکه یک سنت جاری الهی معرفی می‌شود، سنتی که بر اساس آن، باطل ذاتاً ناپایدار است و توان بازتولید و استمرار ندارد.

در فضای تقابل جبهه حق و دشمنان، این آیه به مثابه دمیدن روح امید در دل مؤمنان است؛ اینکه حتی اگر باطل در مقطعی میدان‌دار به نظر برسد، پایان آن از پیش روشن است.

این پیام، مخاطب را از ترس و انفعال خارج می‌کند و به او یادآوری می‌کند که ایستادگی بر حق، همسو شدن با یک جریان شکست‌ناپذیر است جریانی که ریشه در اراده الهی دارد، نه در معادلات ظاهری قدرت.

دشمن بالاخره اعتراف می‌کند اما خیلی دیر است

در ادامه، قرآن صحنه‌ای از اعتراف دشمنان را به تصویر می‌کشد زمانی که پرده‌ها کنار می‌رود دقیقاً همان چیزی است که یک جامعه درگیر با دشمن به آن نیاز دارد.

پیام نهایی این بخش از قرآن روشن است، یعنی مقاومت، وقتی بر پایه شناخت سنت‌های الهی باشد، نه‌تنها به فرسایش نمی‌انجامد، بلکه به امیدی عمیق و پایدار تبدیل می‌شود، امیدی که از دل وعده‌های تخلف‌ناپذیر خداوند برمی‌خیزد و آینده را، حتی در سخت‌ترین شرایط، روشن می‌بیند.

تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۳۴ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.