هم اکنون ec آب در چم شیر هم بالاست؛ اما اگر پیش بینیهای ناخوش رقم بخورد، در نهایت در دریاچه سد و حتی در پایین دست آن، آبی در اختیار خواهیم داشت که با آنچه امروز در رود زهره (یا هندیجان) جریان دارد، تفاوت کیفی بسیار دارد و عملا بهره برداری از آن تا حد زیادی ممکن نخواهد بود و شماری از اهدافی که سد برایش احداث شده محقق نخواهند شد.
لیلا اژدری – تلخ است، اما نام بزرگترین سد کشورمان به جای گنجینه افتخارات با «فاجعه» عجین شده است؛ مصیبتی که برخی کارشناسان تاکید دارند، در آستانه تکرار آنیم!
به گزارش «تابناک»؛ در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر دوگنبدان، مرکز شهرستان گچساران استان کهگیلویه و بویر احمد، در جایی که هنوز رودخانه خیرآباد به رودخانه زهره نرسیده و در منطقهای به نام تنگه چم شیر، از سال ۱۳۹۰ کارگاه ساختمانی وسیعی برپا شد که حالا آخرین روزهای فعالیتش را پشت سر میگذارد و برخی از قسمتهای آن برچیده شده تا فاز نهایی کار پی گرفته و همه چیز آماده افتتاح سازهای غول پیکر شود.
سد چم شیر محصول سالها تلاش و کوشش شبانه روزی جمع بزرگی از مهندسان و کارگران ایرانی است که توانسته اند پنجمین سد بزرگختیار خواهیم داشت که با آنچه امروز در رود زهره (یا هندیجان) جریان دارد، تفاوت کیفی بسیار دارد و عملا بهره برداری از آن تا حد زیادی ممکن نخواهد بود. تغییری بنیادین که بر بخشی از مزیتهای عنوان شده برای سد چم شیر (از جمله توسعه کشاورزی، امکان دایر کردن مراکز پرورش ماهی و…) خط بطلان میکشد.
دورنمای وضعیتی که اگر رقم بخورد، گویی روی همه دست اندرکاران احداث سد گتوند و شور شدن میلیاردها متر مکعب آب در پشت آن سد و حتی افزایش شوری آب کارون در پایین دست، سفید شده است، به ویژه آنکه در احداث چم شیر، تجریه ناخوش گتوند در دسترس بود و ضرورت داشت با درس گرفتن از آنها مانع از تکرار فاجعه شویم؛ اتفاقی که امیدواریم هرگز در چم شیر تکرار نشود.