جشنی با انواع تنوع که تنها نکته اشتراک در اجرایش در نقاط مختلف، زمان برگزاری آن است و حتی قرار نیست نمود بیرونی بیابد و مثلا به دید و بازدید یا تبریک آن به یکدیگر گره بخورد؛ بنابراین، شاید این جشن در منزل دو همسایه هم متفاوت با هم برگزار شود. جشنی که حتی کیفیت برگزاری آن اهمیتی ندارد، چه رسد به اینکه در ساعات منتهی به آن خواهیم خورد.
«یلدا» را میتوان متفاوتترین جشن باستانی ایرانیان دانست؛ جشنی که بسیاریمان حتی زمان گرامی داشتش را نمیدانیم!
به گزارش «تابناک»، در واپسین ساعات باقی مانده پاییز، در گستره ایرانِ بزرگ و تاریخی، تکاپویی نه چندان چشمگیر برای شب زندهداری آغاز میشود که به «شب یلدا» مشهور است. طولانیترین شب سال که هرچند بر خلاف بسیاری از آیینهای باستانی، رد و اثر پررنگی از آن در اسناد و کتیبهها وجود ندارد، در همه دوران گرامی داشته شده و به فراخور زمان، مشمول تغییراتی شده و حتی آیینهایی دیگر از دل آن سر بر آوردهاند.
رویدادی که تا ساعاتی بعد از راه میرسد و نخستین نکته قابل تامل درباره آن این است که بر خلاف نامی که به آن شهره است، اساسا درباره شب نیست و به فردای پس از آن اشاره دارد. به عبارت بهتر، شب هم متفاوت با هم برگزار شود. جشنی که حتی کیفیت برگزاری آن اهمیتی ندارد، چه رسد به اینکه در ساعات منتهی به آن خواهیم خورد.
نکات بی اهمیتی که ممکن است برای برخی از ما مهم جلوه کرده و در نتیجه، موانعی را پدید آورده باشد که نمیگذارند این شب را به دورهمی و گفتن و شنیدن اختصاص دهیم و در کنار عزیزانمان آن را بگذرانیم. یکی از کارکردهای مهم یلدا که نقش چشمگیری در باقی ماندن این جشن باستانی به رغم همه مسائل در گستره تاریخ داشته و موجب شده که به رغم تغییرات فراوان و حتی دگرگونی در کلیت جشن، یلدا بماند و به عنوان میراثی گرانسنگ بدرخشد.