شبکه نمایش خانگی که طی سالهای اخیر فعالیت زیادی پیدا کرده و سریال های پرمخاطب بسیاری را عرضه داشته، به تازگی پخش سریال «بازنده» به کارگردانی امین حسینپور را آغاز کرده اس
جابری؛ تابناک_ به نظر میرسد به علت کمرنگ بودن ژانر معمایی-جنایی در ایران به نسبت دنیا، این دست سریالها پتانسیل فراوانی برای جذب مخاطب دارند. اما آیا میتوان باتوجه به نخستین قسمتهای این سریال پیشبینیهایی داشت؟ آیا بازنده میتواند ورق تازهای در ژانر جنایی رو کند؟ آیا میتواند خواسته جناییبازان و دنبالکنندگان چندساله این ژانر را برآورده کند و در نهایت پایان ناامیدکنندهای نداشته باشد؟
جوانِ سازنده!
کارگردان این اثر، «امین حسینپور»، فیلمساز جوانی است که پس از تجربه موفق ساخت فیلم کوتاه جعبه و پس از آن یک سریال اپیزودیک به نام درمانگر، به ساخت پروژه بزرگتری روی آورده است. حسینپور ابتدا کارش را با ساخت موزیک ویدیو برای خوانندگان مختلف آغاز کرده و به زعم او این کار ریشه در علاقه او به سینما داشته است.
شوکِ اولیه!
سریال در شروع و در نخستین اپیزود کشش و گیرایی لازم را دارد. حسینپور از همان ابتدا ما را به وسیله ی را برآورده کرده و ابهام و جذابیت بیشتری بیافرینند. «ابهام» با زیادهروی در دیالوگگویی و توضیحات اضافه، از بین میرود.
***
این مطلب نقدی بود بر قسمت نخستین این سریال و نه کلیت آن. عموماً روند داستانهای جنایی چندان هم قابل پیشبینی نیستند و امید است در قسمتهای بعدی برگ برنده «بازنده» به نسبت سایر سریالهای جنایی ایرانی، آشکار شود.