ایستگاه اشک‌های ناتمام مردم شهر

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: در روزهایی که برخی نام‌ها از محدوده یک نشانه جغرافیایی فراتر می‌روند و به بخشی از حافظه جمعی بدل می‌شوند، «کشوردوست» نیز به یکی از همین نام‌ها تبدیل شده است. خیابانی که به حسینیه امام خمینی(ره) منتهی می‌شود و این روزها بیش از گذشته در میان مردم، رسانه‌ها و روایت‌های شفاهی تکرار می‌شود. نام این خیابان، حالا برای بسیاری تنها یک آدرس نیست، بلکه یادآور شخصیتی است که دلبستگی به وطن را نه در گفتار، که در عمل معنا کرد و در نهایت، جان خود را در همین مسیر از دست داد. از همین رو، تعبیر «جان‌فکرده است. از حضور شبانه مردم گرفته تا نوشته‌هایی که هر روز به دیوارها اضافه می‌شود. خیابان «کشوردوست» حالا دیگر فقط یک نام نیست؛ به بخشی از تجربه زیسته یک شهر تبدیل شده است. تجربه‌ای که در آن، یک واقعه، به یک روایت جمعی بدل شده و این روایت، همچنان در حال نوشته شدن است. در واقع شصت روز است که خیابان کشوردوست «جان» ندارد.