که شوخی کرده؟ لابد دوستان وزارت کشور و نهادهای امنیتی توقع دارند با این ادبیات، این جماعت دست و پایشان را جمع کنند و از این به بعد بهداشتیتر سخن بگویند و دست از تهدید و ارعاب و دشنام بردارند. و لابد یادشان رفته که همین جماعتِ شوخ و بامزه تا حالا شوخی شوخی چه هزینههایی روی دست این مملکت گذاشتهاند. از دلِ همین شوخیها سعید عسگر بیرون آمد و توی روز روشن اسلحه گذاشت روی شقیقه سعید حجاریان. از دل همین شوخیها بارها و بارها عدهای تحریک شدهاند و ریختهاند توی حسینیه و مسجد و مجلس ختم و با شعارهای انقلابی مراسم عزاداری و سخنرانی و گردهمایی را بههم زدهاند و از خجالت مستعمین درآمدهاند. از دل همین شوخیها، قتلهای زنجیرهای کرمان و اسیدپاشیِ اصفهان و خودسریهایِ خراسان و هزارجور مصیبت دیگر بیرون زده است. مشکل اصلی صرفا شوخ بودن این جماعت نیست مشکل این است که برخی از مریدان و پامنبریهای این حضرات خیلی شوخی سرشان نمیشود و این حرفها را جدی میگیرند. اصلا شاید آنها هم موجودات شوخی باشند و از سر تفریح و سرگرمی و خوشگذرانی شلیک کنند و یا قمه بکشند اما سوژههایی که به سراغشان میروند اصلا اهل شوخی نیستن
ما میدانیم و تیغ و حلقوم شما؟ الان هرکسی میتواند همین حرف را نسبت به یک شخص حقیقی و حقوقی بزند و بعد راست راست راه برود و به ریش صدر تا ذیل مملکت بخندد؟ چرا برای یک اعتراض ساده و صنفی و گاه برای یک موضوع ساده و پیش پا افتاده سر و کله مدعیالعموم پیدا میشود اما در چنین مواقعی که حقیقتا موضوع عمومی است و به همه مردم مربوط میشود حرفی از مدعیالعموم نمیشنویم؟ نمیشود که یک نفر را فقط به جرم یک استوریِ اعتراضی و یا به جرم یک کامنتی که سرِ جمع هزار نفر هم آن را ندیدهاند احضار کنیم و او را به اقدام علیه امنیت ملی محکوم کنیم اما از کنار این همه تخلف آشکار و اقدام رسمی علیه آرامش و امنیتِ نود میلیون ایرانی به راحتی بگذریم. این همه تساهل و تسامح و بیخیالی در مقابلِ این گروهِ خشن و شوخی فرض کردنِ جدیترین مشکلاتی که اکنون و آیندۀ این سرزمین را تهدید میکند کار دستِ همۀ ما خواهد داد. بنشینید و تماشا کنید.