به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پژوهشگر حوزه دین دکتر سیدجعفر امامی استاد دانشگاه با اشاره به این که در روزگاری که پیچیدگیهای سیاسی و معرفتی جهان اسلام بسیاری از ناظران را به دوگانههای سادهانگارانه دین یا سیاست، تقیه یا ظهور کشانده است بازخوانی سیره امام رضا(ع) میتواند الگویی شگفتآور فراروی حوزههای علمیه قرار دهد.
مقطع پیش از امامت رضا(ع) شاهد دو الگوی غالب در مواجهه امامت با خلافت بود؛ الگوی سکوت و پیشگیری در عصر امام باقر و صادق(ع) و الگوی تقیه و پنهانسازی در روزگار امام کاظم(ع) بود. اما با ولادت و سپس امامت علی بن موسی الرضا(ع) شرط تازهای در تاریخ پدید آمد و خلافت به ناچار خواهان گفتوگو با امامت شد. این وضعیت نوظهور عقلانیت مرزی است؛ عقلانیتی که نه درون قدرت حل میشود و نه از آن کاملاً کناره میگیرد بلکه در مرز میان دو جهان – جهان بسته خلافت عباسی و جهان آرمانی امامت – خاکی جدید میآفریند، خاکی که حاصل آن «گفتمان مناظره» نیست بلکه «هرمنوتیک حقیقت در برابر سلطه قدرت» است.
دکتر امامی میگ روحانیت امروز را بیش از هر زمان دیگر نیازمند «منطق رضوی» است، منطقی که در آن به جای شمشیر یا انزوای محض «برهان» و «گفتوگوی اخلاقی» حرف اول را میزند.
در پایان، این استاد دانشگاه تأکید میکند که بزرگداشت اعیاد رضوی نباید به کرامات و مرثیهها فروکاسته شود.«تاریخ تشیع، تاریخ تولدهای مجدد است، نه تاریخ واگویی مکررات» و تا زمانی که روحانیت و حوزهها به جای بازتولید گزارههای فرسوده، به بازاندیشی در «عقلانیت مرزی» و «ولایتعهدی معکوس» رضوی بپردازند، از این رخداد عظیم تاریخی جز شعائر زودگذر نصیبی نخواهند برد و میلاد امام رضا(ع) نقطه آغازی است برای گشودن افقی که در آن، امامت بدون نیاز به شمشیر، میتواند مرجع نهایی داوری درباره حقیقت دین باشد و این همان آیینه تمامنمایی است که جهان امروز، بیش از هر زمان دیگر به آن چشم دوخته است.
منبع:تسنیم