به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در نخستین نامهنگاریهای امیرالمؤمنین (ع) با معاویه، حضرت با منطق گفتمانی، مطالبه بیعت و تحویل شام، حقانیت خود را اثبات میکنند. اما معاویه بهجای پاسخ منطقی، با پروپاگاندای رسانهای سنگین و ارسال نامهای خالی از محتوا در میان خطبه مسجد کوفه، قصد تحقیر و فضاسازی علیه حضرت را داشت.
بنابر روایت حوزه، حجت الاسلام مهدی طباخیان کارشناس نهج البلاغه در یکی از سخنرانی های خود به موضوع بررسی نامه معاویه در پاسخ به نامه امیرالمومنین علیهالسلام پرداخته است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
* نامه اول امام به معاویه، سه نکته
در مورد نامه امیرالمؤمنین (علیهالسلام) به معاویه و شرح و تفاسیری که از نهجالبلاغه برداشت شده است، باید گفت که معاویه در پاسخ به امیرالمؤمنین (علیهالسلام) نامههایی نگاشته است؛ چرا که اولین نامه را مولا نوشتند.
اولین نامه حضرت امیر معاویه را تجربه کنم؛ من خباثت و خدعه او را فهمیدم و کرامت شما را هم میبینم.»
او شروع به سرودن اشعاری در مذمت معاویه کرد و آن اشعار توسط قاصد دیگری از کوفه به دمشق رسید. معاویه روزی در جمع دوستانش گفت: «او مرد زبانآوری بود که ما برای مقابله با علی انتخابش کردیم، اما این انتخاب به ضرر خودمان تمام شد.»
به همین جهت بود که در دمشق بارها بر بالای منابر میگفتند علی (علیهالسلام) ساحر است؛ زیرا هر کس به مصاف مولا میرفت، گاردش باز میشد، شیفته برمیگشت و تسلیم میشد. حضرت علی (علیهالسلام) یگانهای است که همه را شیفته خود میکند و این از کرامت ایشان بود که آدمها را اینگونه منقلب میساخت.
برای شنیدن و دانلود صوت اینجا را کلیک کنید.