با گذشت نزدیک نیم قرن از انقلاب و انقراض سلسله پهلوی، میتوان دریافت که فهمیدن و شنیدن اندرزهای گران ملک الشعرای بهار چقدر برای گوش سنگین آن شاه ناپخته تازه بر تخت نشسته اهمیت داشته است.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: محمدتقی بهار، ملکالشعرای عصر مشروطه، در آثار خود همواره پیوندی ناگسستنی میان «وطندوستی» و «مسئولیتهای اخلاقی و اجتماعی» برقرار کرده است. قصاید او تنها سرودههایی در ستایش میهن نیستند، بلکه بیانیههایی سیاسی و هشدارهایی برای اصلاح امور کشور محسوب میشوند که از پسِ دههها، همچنان خواندنی و تاملبرانگیز باقی ماندهاند.
باور بهار به آزادی و علاقه اش به وطن آنقدر پررنگ است که محمدرضا شفیعی کدکنی میگوید: «اگر دو ماهی بزرگ دریای شعر بهار بخواهیم صید کنیم، یکی مسئله وطن و دیگری آزادی است» پرویز ناتل خانلری نیز دربارهاش گفته است: «از قول من بنویسید و دو تا خط هم زیرش بکشید که وطنپرستی بهار و تعهد او به اصلاح ایران در شعرش متجلی بود.»