نیما فقط شعرها و تغییرات بنیادینش در شعر نبود که ادبیات کلاسیک ما را متحول کرد. او زندگی خاص خودش را داشت که باعث شد جهان شعر را هم دگرگون کند.
هر سال چه در سالروز تولد و چه درگذشت نیما، میتوان به سراغ زندگی این مرد رفت و از نو ابعاد کمتر دیده و شناختهشدهای از او را مرور کرد.
به گزارش تابناک؛، نیما شعر فارسی را با وجود تمام زخمزبانهایی که شنید، تغییر داد؛ و اساسا تغییرات بزرگ هم استواری زیادی میخواهد و هم اصالت فکری؛ و نیما هردوی اینها را داشت.
امروز که سالگرد تولد نیما است، مروری میکنیم بر هفت نکته از زندگی شخصی و اجتماعی او.
۱. کودکی پر از شکنجه
نیما یک خودزندگینوشت دارد که در آن کودکیاش را اینطور توصیف میکند: «از تمام دوره بچگی خود من به جز زد و خوردهای وحشیانه و چیزهای مربوط به زندگی کوچنشینی و تفریحات ساده آنها در آرامش یکنواخت و کور و بیخبر از همه جا، چیزی به خاطر ندارم. در همان دهکده که متولد شدم، خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده، یاد گرفتم. او مرا درکوچه باغها دنبال میکرد و به باد شکنجه میگرفت. پاهای نازک مرا به درختهای ریشه و گزنهدار میر تابناک از او نوشتم و مدام در ذهنم این نوشته نیما را مرور میکنم که گفته بود: «میبینی هنگامی را که تو سالهاست مردهای و جوانی را که هنوز نطفهاش بسته نشده، سالها بعد در گوشهای نشسته از تو مینویسد.»
بله آقای نیما، شما کارتان بزرگ بود و روی حرفتان با تمام نقدها ایستادید. معلوم است که بعد از ۱۲۷ سال باز هم از شما مینویسیم…
نویسنده یادداشت: حورا نژادصداقت