در حوزه قدرت نظامی، در حالی که چین با تعداد ناوها و نفرات سرباز در صدر نیروی دریایی و زمینی جهان قرار دارد، الگوی برتری در نیروی هوایی کاملاً متفاوت است. این مقاله به بررسی عمیقترین و صریحترین نگاه به پنج ارتش هوایی برتر جهان از نظر تعداد هواگردهای نظامی میپردازد.
به گزارش گجت نیوز، این آمار نشان میدهد که چگونه ایالات متحده، با داشتن گسترهای بینظیر از پلتفرمهای ثابتبال و چرخشی در چهار شاخه نظامی، توانسته است این برتری قاطع را به دست آورد. اما آیا این اعداد خام، بازتابدهنده واقعیت توان عملیاتی هستند؟
نحوه رتبهبندی هواگردها و دلایل گمراهکنندگی اعداد
این رتبهبندی بر اساس مجموع هواگردهای نظامی شامل تمامی پلتفرمهای ثابتبال و چرخشی در تمامی شاخههای نیروهای مسلح یک کشور، اعم از جنگنده، بمبافکن، ترابری، سوخترسان، آموزشی، شناسایی و بالگرد است که هر کدام صرفنظر از نوع، سن یا مأموریت، یک بار شمارش شدهاند.
این روش، «بزرگترین نیروی هوایی» را به معنای تحتاللفظی خود در نظر میگیرد و از دادههای «دایرکتوری نیروهای هوایی جهان ۲۰۲۶» (2026 World Air Forces directory) منتشر شده توسط FlightGlobal و اطلاعات ناوگان Cirium استفاده میکند.
باید توجه داشت که این آمارها هواگردها را از نظر «حسابداری فعال» فهرست میکنند نه «آماده به رزم»، بدین معنی که یک ناوگان ممکن است شامل هواپیماهایی باشد که از نظر فنی ثبت شدهاند اما قادر به پرواز در turn;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();